Wąż koralowy północny (Micrurus fulvius) ma 5 podgatunków, jeden w południowym Teksasie – Micrurus fulvius tener (teksański wąż koralowy). Wszystkie podgatunki niemal identyczne, nazwy od regionu.
Opis
Ściśle, do 76 cm (30 cali). Naprzemienne bloki czerwone i czarne, rozdzielone grubymi żółtymi pasami. Mała głowa, zaokrąglone źrenice. Niejadowe gatunki naśladują kolorystykę, ale nie identycznie. Przypomnienie: „Czerwony na czarnym – jadu brak; czerwony na żółtym – zabije faceta” (red on black, venom lack; red on yellow, kill a fellow).
Zasięg i siedlisko
Lasy lub suche, otwarte krzaki – kopie w liściach, kopy w luźnym piasku. USA Południowo-Wschodnie: Karoliny, Floryda, na zachód do Teksasu, Meksyk. Teksas: południowo-wschodnie part, lasy i równiny przybrzeżne.
Żywienie
Drapieżnik zadrzewny – uderza z chowania (liście, nory, piasek). Pokrewny kóbr i mamb – silny jad neurotoksyczny (paraliżuje). Dieta: małe węże (własny gatunek), gady, płazy, ryby, owady. Słabe wstrzykiwanie jadu – musi zadęciać ofiarę. Śmiertelne dla ludzi, ale śmiertelności rzadkie (słabe wstrzykiwanie).
Cykl życia
Lęg 2×/rok: późna wiosna – początek lata + późne lato – początek jesieni. Po ok. miesiącu: 5–7 jaj. Inkubacja 2 miesiące. Młodzi: 18 cm, w pełni jadowici. Życie w naturze nieznane, w niewoli ~7 lat.
Uwaga: Wąż koralowy unika ludzi. Ugryzienie = natychmiastowy szpital, antydotum (koralowy specyficzne). Nie dotykaj!