Wąż pierścieniowy – charakterystyka
Wąż pierścieniowy (Diadophis punctatus) to gatunek nazwany od żółto-złotego pierścieniowatego znaku wokół szyi. Zazwyczaj czarny, brązowy lub szary. Znajduje się w wilgotnym klimacie, zwłaszcza w lasach. Rodzimy w środkowej i wschodniej Ameryce Północnej. Istnieje kilka podgatunków, a dieta zależy od lokalizacji.
Nawyki żywieniowe
Węże pierścieniowe są zazwyczaj nocne, woli się żywić w nocy. Używają duszenia, by sparaliżować ofiarę przed połykaniem. Mają niewielką ilość jadu w ślinie, pomagającą w sparaliżowaniu.
Salamandry
Wiele podgatunków żywi się salamandrami, ale dieta wschodniego węża pierścieniowego składa się niemal wyłącznie z salamandry czerwonogrzbietej (Plethodon cinereus). Ta salamandra żyje w tym samym wilgotnym lesie, co wąż, więc jest obfitym źródłem pokarmu.
Małe zwierzęta
Oprócz salamander, węże pierścieniowe jedzą jaszczurki, żaby, ryby i sporadycznie młode gryzonie.
Owady
Gdy ofiary większe są rzadkie, polują na owady i małe bezkręgowce: dździorki, ślimaki.
Inne węże
Wiele typów węża pierścieniowego zjada mniejsze gatunki węży, np. z rodzaju Storeria. Wąż pierścieniowy jest silniejszy i może dusić ofiarę.