Gatunki i występowanie
Do 2011 r. znane są dwa gatunki żółwi zębotocznych: pospolity (Chelydra serpentina) i aligatorowy (Macrochelys temminckii). Obydwa to gady słodkowodne żyjące wyłącznie w Ameryce Północnej. Aligatorowy występuje na północy w stosunku do pospolitego.
Cechy rozpoznawcze
Żółw zębotoczny wygląda prymitywnie. Cechy charakterystyczne: karapaks z trzema wyraźnymi grzbietami (bardziej widoczne u młodych), żółty plastron, skóra w odcieniach czarnego, szarego, brązowego, brzozowego, oliwkowego, żółtego; ciało pokryte grzbietami i łuskami; duża głowa z oczami ustawionymi wysoko z tyłu; mocny żuchwa żółty/kremowy; długa, masywna szyja (zgina się do połowy długości ciała); masywne nogi z pływackami; bardzo długi ogon z trzema rzędami łusek (środkowy sprawia, że wygląda jak dinozaur).
Wymagania dietetyczne
Żółwie zębotoczne potrzebują zdrowego jedzenia, ale unikaj przekarma – otyłość i choroby. Młode: dafnie, krewetki, kryl, robaki czerwone. Dorosłe: mięsa wewnętrzne, małe ptaki, ryby, larwy woskowca, dżdżownice, ślimaki wodne, chude mięso wołowe, kurczak, świerszcze. Sporadycznie owoc w puree. Młode co 2–3 dni, duże raz w tygodniu.
Potrzeby terrarystyczne
Akwarium min. 75 litrów (20 galonów). Strefy pływania i sonowania. Niezbędne: termometr wody, pokrywa, lampa żarowa, podgrzewacz pod akwarium, higrometr, filtr, czasownik, lampa pełnego spektrum (UVB).
Woda
Woda czysta i ciepła zawsze. Wymieniaj 50% dwa razy w tygodniu. Temperatura 22–25°C (71,6–77°F). Poziom wody: żółw zanurzony, ale z głową nad wodą by oddychać.
Światło
Dziennie ekspozycja na światło. Lampa baskingowa nieobowiązkowa, ale korzystna – zwłaszcza dla młodych, które chętnie się sonują.