Wstęp
Kombinacja pięknych kolorów i imponującej objętości sprawia, że pythony krwiste są bardzo pożądanymi pupilami. Niestety, wielu hodowców twierdzi, że pythony krwiste są agresywne. Choć to prawda dla niektórych, większość pythonów krwistych hodowanych w niewoli jest łagodna i ugodna.
Taksonomia
- Taksonomia pythonów krwistych przeszła znaczącą rewizję w ostatniej dekadzie. Python krwisty (Python brongersmai), python z Borneu (Python breitensteini) i python krótkogonowy/czarno-krwisty (Python curtus) to blisko spokrewnione gatunki, o podobnej biologii i historii życia. Historycznie wszystkie trzy były uważane za podgatunki jednej linii, ale badanie z 2008 r. (J. Scott Keogh i in.) wykazało, że są rozdzielone geograficznie i, jak dowodzi DNA, należą do różnych gatunków. Największą różnicą jest kolor i wzór, choć python krwisty różni się też rozmiarem – osiąga prawie podwójny rozmiar dwóch pozostałych.
Temperament
- Im więcej hodowcy pracuje z pythonami krwistymi, zauważają subtelne różnice w temperamentie, rozmiarze i kolorystce wśród populacji z różnych regionów. Spośród trzech spokrewnionych gatunków i wielu populacji geograficznych, pythony krwiste pochodzące z Malezji mają najgorszy temperament. Ponieważ ta populacja była jedną z najmasowo eksportowanych wczesniej, prawdopodobnie utrwaliła przekonanie, że wszystkie pythony krwiste mają złe usposobienie. Choć lepsze od łowionych w naturze, nawet hodowane w niewoli pythony krwiste z linii malajskiej uważane są za najmniej uległe z grupy.
Manipulacja (obsługa)
- Niezależnie od gatunku lub populacji, manipulujcie wężem, gdy jest młody, by nauczył się akceptować manipulację jako bezpieczną. Ruchy spokojne i stanowcze, nigdy nie trzymajcie gwałtownie głowy czy szyi – to przeraża zwierzę. Pythony krwiste mogą być masywne, choć nie bardzo długie – dorosłe osiągają 11 kg (25 funtów) przy 1,8 m (6 stóp). Dorosłe pythony krwiste nie powinny być manipulowane w samotności, na wypadek ugryzienia. Zawsze mieć czyste ręce i brak zapachu gryzoni na rękach/ubraniu, by nie wywołać reflexu polowania.
Hodowla w niewoli vs. łowione z natury
- Pythony krwiste zyskały reputację złośliwych, agresywnych węży, gdy pierwsze dorośli eksemplarze złowione w naturze trafiły do handlu. Zły temperament dotyczył wszystkich gatunków i linii; łowione w naturze pythony krwiste nie wahają się gryźć i są na tyle duże, by sprawić poważne obrażenia. Gdy hodowcy wyprodukowali pierwsze potomstwo w niewoli, okazało się, że są znacznie bardziej łagodne i ufne od swoich dzikich rodziców. Obecnie pythony krwiste hodowane są w umiarkowanych liczbach, a potomstwo z hodowli często bardzo ugodne.
Wskazówki
Wybieraj pythony z hodowli (CB – captive bred). Unikaj wc (wild caught). Sprawdź linię genetyczną – linie z Sumatry/Borneu bywają łagodniejsze. Python krwisty to wąż dla doświadczonego terrarysty.