Ludzie albo kochają gołębie (Bert z "Ulicy Sezamkowej"), albo nienawidzą ("szczury ze skrzydłami"). Ale nikt nie zaprzeczy ich wszechobecności. Dziwne, że piskląt gołębi widać tak rzadko.
Gołębie w USA: statki europejskie XVII w. Udomowione, w klatkach, ale uciekły. Przeżyły = przodkowie dzisiejszych dziczych.
Gołębie dzike: całoroczne (zima rzadko). Para: 6–10 mc/rok na gniazdo, jaja, inkubacja, wychowywanie. Samica: 2 jaja, obaj inkubują ~18 dni. 70% jaj wylęga. Jaja po ~40h, wylęg po ~1 dniu. Zazwyczaj: 1. pisklę = samiec, 2. = samica.
Jeśli oba wylęgną: 1-dniowy samiec + noworodek samica. Samiec większy od początku + karmiony dłużej = DUŻO większy. Samica konkuruje z większym, silniejszym. Jeśli dużo jedzenia – OK, młodsze rosną szybciej, doganiają ~2 tyg. Jeśli mało – rodzice karmią starszego, młodszy może zginąć.
Pierwsze dni: TYLKO "mleko żołądkowe" (crop milk) – obie płci produkują, bogate białkiem/tłuszczem. ~4 dni: rodzice dodają nasiona do mleka. Dzień 10: prawie tylko nasiona.
Pisklęta: miniaturowe, różowa skóra przez rzadki żółty pułap. Oczy zamknięte, dziób jak u dodo. Kiedy jedzą same nasiona: oczy otwarte, szare pióra pokrywają ciało. Ostatnie żółte pułap na głowie znika ~23 dni.
Samodzielne ~1 miesiąc – wtedy opuszczają gniazdo. Dlaczego rzadko widzimy piskląta? Bo w tym wieku WYGLĄDAJĄ JAK DOROSŁE.