Prędkość graniczna to maksymalna prędkość, jaką obiekt osiąga spadając w płynie (np. powietrzu) z powodu oporu. Zależy od kształtu, gęstości i przekroju poprzecznego.
Pióra mają unikalną budowę obniżającą ich prędkość graniczną. Składają się z centralnego łacha, z którego rozgaziają się szypułki, a te z kolei na szypułeczki, tworząc puchlastą, trójwymiarową strukturę. Gdy pióro spada, powietrze uwięzione między szypułkami i szypułeczkami tworzy poduszkę opierającą się o ruch w dół. Ta budowa skutecznie zwiększa współczynnik oporu, sprawiając, że pióro osiąga niższą prędkość graniczną niż gładki, stały obiekt o tym samym rozmiarze i gęstości.
Dla ptaków niska prędkość graniczna jest korzystna – pozwala kontrolować zjazd podczas żeglowania i lądowania. Ułatwia to bezpieczne i precyzyjne siadanie na drzewach i innych powierzchniach, manewrowanie w różnych warunkach i bardziej energooszczędny lot na dużych dystansach.
Dodatkowo niektóre ptaki wykorzystują pióra z zredukowanymi szypułeczkami do tworzenia specjalistycznych piór do szybkiego lotu lub pokazów towarzyskich.