Rodzaj Numenius liczy osiem znanych gatunków zwanych kulikami długodziobymi, występujących w Europie, Azji i Amerykach. Tylko kulik długodzioby (Numenius americanus) spędza czas we Florydzie, często przymarzając w cieplejszym klimacie stanu. To największy ptak plażowy Ameryki o charakterystycznym wyglądzie.
Opis
Dorasta do 48–63 cm wysokości, rozpiętość skrzydeł 60–89 cm, waga 480–935 g. Kolorystka brązowoszara z jaśniejszą głową i piersią. Dziób – jak nazwa wskazuje – długi, cienki i wygięty. Samice mają dłuższe dzioby z spłaszczonymi górami i bardziej wyrazistym wyginieniem na końcu. Samce i samice w pozostałych cechach identyczne. Długie, cienkie nogi idealne do chodzenia po wodzie w poszukiwaniu pożywienia.
Zasięg i siedlisko
Kulik długodzioby przymarza w przybrzeżnych regionach Florydy. Zimą występuje też w Karolinie Południowej, Teksasie, Luizjanie i Kalifornii, ale głównie w ciepłych regionach Ameryki Środkowej. Latem w sezonie legowym przebywa w USA od południowej Kanady przez Kalifornię, Teksas, Utah, Nowy Meksyk i inne północno-zachodnie stany. Latem na równinach i łąkach, zimą blisko jezior, rzek i plaż nadmorskich.
Dieta
Latem jada naziemne owady: koniki polne, chrząszcze. Czasem małe płazy. Zimą w siedliskach mokradłowych używa długiego dzioba do łowienia skorupiaków i bezkręgowców wodnych. Jagody i nasiona uzupełniają dietę zimową. Często żerują w małych grupach lub parach, w sezonie legowym bardziej samotnie.
Rozmnażanie
Samce zaczynają budowę gniazd, wyrywając dołki w ziemi. Gdy samica wybierze partnera, pomaga wykoopać dołek, a obaj wyładają go kamieniami, gałązkami i roślinnością. Samica składa ok. 4 jaja, które obaj rodzice inkubują na zmianę przez ok. miesiąc. Obaj karmią i chronią pisklęta, ale samica opuszcza samca po 2–3 tygodniach. Młode opuszczają gniazdo po 32–45 dniach.