Dziś wróbla domowy to najliczniejszy ptak śpiewający w Ameryce Północnej, wedle strony Sails i Audubon Society of Omaha. Mniej niż 200 lat temu na kontynencie nie było ani jednego wróbla. Europejscy osadnicy wprowadzili te ptaki do Stanów Zjednoczonych, gdzie ich populacje gwałtownie wzrosły. Obecnie liczba wróbli domowych w niektórych regionach zaczyna maleć, ale wciąż są najliczniejszym ptakiem śpiewającym w kraju.
Znaczenie nazwy "wrząbel"
Wedle Encyklopedii Columbia, słowo "wrząbel" (sparrow) u starożytnych Greków oznaczało po prostu każdy mały ptak. Nazwa ta występuje też w wielu pismach religijnych jako określenie na małe ptaki. Dziś "wrząbel" to ptaki z rodziny złotówek. Wróble domowe pospolite w USA są zazwyczaj brązowo-szare, z małymi dziobami przystosowanymi do jedzenia nasion. Nazwano je tak ze względu na podobieństwo do popularnego angielskiego wróbla i europejskiego wróbla drzewnego.
Pochodzenie europejskie
Nowoczesny wróbel domowy wywodzi się z regionu śródziemnomorskiego Europy i ostatecznie rozpropagował się po większości kontynentu europejskiego, wedle Audubon Society of Omaha. Do momentu wprowadzenia do USA i Kanady, pospolity wróbel domowy znaleziono w całej Eurazji, Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie, wedle strony Sialis.
Historyczne powody wprowadzenia
Istnieje wiele wersji, dlaczego zdecydowano o sprowadzeniu wróbla domowego do Ameryki Północnej. Niektórzy uważają, że ptaki wprowadzono, by europejscy osadnicy mieli znajome, poczujące im blisko zwierzęta, wedle Sialis. Audubon Society of Omaha wskazuje na powody ekonomiczne: zielone robaki zjadały liście w Central Park w Nowym Jorku, a eksperci uważali, że wróbla domowy zje je. Inni myśleli, że wróbla zjedzą ziarno w konskim nawiezie gromadzącym się w miastach, przyspiesząc rozkład. Jeszcze inni wierzyli, że wróbla pomogą zwalczać szkodniki zjadające plony.
Wprowadzenie do Ameryki Północnej
Pierwsze wróbla domowe sprowadzono do Brooklynu, Nowy Jork, w 1851 roku, wedle Audubon Society of Omaha. Sialis zaznacza, że te oryginalne osiem ptaków zginęło przed rozmnożeniem. W kolejny roku sprowadzono 25 par z Anglii, by ponowić próbę w Nowym Jorku. Powtarzalne wprowadzenia w Nowym Jorku i na wschodzie USA doprowadziły do aklimatyzacji. W miarę wzrostu popularności, ptaki szybko wprowadzono w całym kraju: Houston, San Francisco, St. Paul (Minnesota), Cincinnati, Montreal.
Nadmiar wróbli domowych
Szybkie wprowadzenie w USA i Kanadzie doprowadziło do przepełnienia populacji w ciągu 25 lat, wedle Audubon Society of Omaha. Powstały też inne problemy: wróbla wchodziły w konflikt z modrzyńcami, wypierając je z gniazd. Wypierały też inne ptaki owadożerne i zaczęły jeść ziarno przeznaczone dla zwierząt gospodarskich. Dziś wciąż jest nadmiar wróbli w Ameryce, choć populacja zaczyna maleć, wedle Sialis. Obecnie w 48 stanach lądowych USA żyje ponad 150 mln wróbli domowych.