Papuga szara – gatunek bliski zagrożeniu w naturze
Papuga szara (Psittacus erithacus) to popularny ptak egzotyczny. Wyjątkowo inteligentna, potrafi uczyć się prostych zadań i naśladować mowę ludzką. Ze względu na rosnący popyt, populacje w naturze drastycznie maleją. Według BirdLife International, gatunek znajduje się w kategorii "bliskie zagrożeniu" (Near Threatened) – rocznie pozyskiwane jest ok. 21% populacji do celów domowych, a siedliska niszczone są coraz szybciej.
Populacje regionalne
Zamieszkuje obszar od Gwinei Bissau na wschód przez nizinne lasy Afryki Zachodniej do Kamerunu, lasy Konga na wschód od Rowu Albertińskiego do Jeziora Wiktoria (Uganda, Kenia, północna Angola). Populacja szacowana na 680 tys. – 13 mln, ale trudna do precyzyjnego oszacowania ze względu na migracje i łowiectwo. Największe spadki w: Burundi, Kamerun, Ghana, Gwinea, Gwinea Bissau, Kenia, Liberia, Nigeria, Rwanda, São Tomé i Príncipe, Sierra Leone, Togo, Uganda, Kongo.
Środowisko
Gęste, nizinne lasy, ale też krawędzie lasów, polany, mangrowy, sawanny zadrzewione, obszary uprawne, ogrody podmiejskie. Nie wiadomo, czy populacje poza lasami są samowystarczalne. W Afryce Zachodniej ptaki migrują sezonowo, uciekając przed suszą, ale nie pokonują dużych odległości między izolowanymi lasami.
Posadzki i noclegi
Stada w tysiącach, tradycyjnie w dolinach rzecznych, wysoko na drzewach nad rzekami, z dala od miejsc żerowania. W innych regionach stada mniejsze, ale do 100 sztuk na jednym drzewie. Preferują wierzchołki drzew, zwłaszcza liście palm oliwkowych. Komunikują się piszczami i gwizdami – najczęściej rano i wieczorem.
Dieta i sposoby żerowania
Nasiona, orzechy, owoce, jagody z koron drzew. Mocne dzioby do wspinania i chwytania pokarmu pazurami. Jedzą mięsiste owocówki orzecha palmowego i czerwone owoce Cola tragacantha. Często niszczą uprawy ziarniste i kukurydzę rolników – ogromne straty, trudne do zapobiegania.
Parowanie i młode
Gatunek monogamiczny. Mało znane rytyuale towarzyskie w naturze, zaobserwowano loty demonstracyjne blisko gniazd. Sezon lęgu zmienia się rocznie. Pary gniazdują w oddzielnych drzewach. W niewoli: samiec karmi samicę, oba wykonują rytualny taniec ze złożonymi skrzydłami. Samica zładaje 1-4 jaja, inkubuje sama. Gniazdo w kurz drewnianym na dnie dziury w drzewie. Obaj rodzice opiekują się młodymi ok. 4 miesiące.