Objawy chorób nerek u kotów
Częste moczenie, duże picie, wymioty, apatia, depresja, zły oddech, słaby apetyt, problemy z koordynacją, chudnięcie.
Choroba wielokistosowa nerek (ADPKD) – genetyczna
Mutacja genetyczna, dziedziczenie autosomalne dominujące. Wiele pęcherzyków (kyst) na nerkach – obecne od urodzenia, rosną z wiekiem, niszczą funkcję nerkową → niewydolność. Występuje u kotów 2–6 lat. Dziedziczone w liniach perskich.
Koty perskie – grupa najwyższego ryzyka
36–49% persów ma ADPKD (Uniwersytety Opieki nad Zwierzętami). Jeden rodzic z mutacją = 50% szans na przekazanie potomstwu. Testy: USG nerek (10 m-cy) lub test genetyczny (krwii/saliva) po odstawieniu. Hodowcy wykluczają pozytywne koty z hodowli.
Rasy pokrewne z persami (out-crossy) – też zagrożone
Wysokie ryzyko: Exotic Shorthair, Scottish Fold, Himalayan, British Shorthair.
Ryzyko podwyższone: Azjatyckie (Burmilla, Bombay, Tiffany), Birmański, Cornish/Devon Rex, Ragdoll, Snowshoe.
Możliwe historyjne out-crossy: Angora, Maine Coon, Norweski Leśny, Orientalne, Syjamski, Tonkinezy, Turecki Van.
Niewydolność nerek – inne przyczyny
Gdy nerki tracą funkcję: nie usuwają toksyn, nie produkują hormonów, nie regulują równowagi. Przyczyny ogólne (bez predyspozycji rasowej): wiek (10–14 lat), infekcje bakteryjne, zatrucia (np. glicol etylenowy), zła dieta. Wczesne wykrywanie: badania krwi i moczu u weterynarza.