Lisy – dzikie kuzyny psów
Lisy należą do rodziny psowatych i zamieszkują różne części świata. Niektóre gatunki wytrzymują ekstremalne klimaty (np. Artyk). Wszystkie lisy mieszkają w norach, gdzie spoczywają i wychowują młode – są terytorialne. Mimo uroczej szczenicy i puszystego ogona, nie są odpowiednimi zwierzętami domowymi.
Gatunki
Lisy są spokrewnione z wilkami, kojotami, szakalami i psami. Najczęstszy to lis rudy (Vulpes vulpes) – polowany ze względu na futro i jako sport w Anglii. Kolor futra zależy od gatunku i środowiska.
Identyfikacja
- Krótkie nogi, chuda pysk.
- Uszy wysokie, trójkątne.
- Gęsta sierść, długi, pełen ogon.
- Lis polny i lis szybki: blednoszare lub żółtawe futro, pustynie.
- Lis szary: większy od rudego, lasy.
- Lis polarny: zaokrąglone uszy, futro zmienia kolor: lato brązowo-szare, zima białe (niekiedy błękitnoszare).
- Lis fenek: pustynie, jasnokremowe futro.
Rozprzestrzenienie
USA, Eurazja, Afryka. Siedliska: lasy, pustynie, wiele gatunków adaptuje się do surowych klimatów. Terytorium: 3–8 km². Nora jako schron i miejsce wychowywania młodych.
Zachowanie
Zazwyczaj samotne, drapieżne. Dieta: jaja ptaków, myszy, króliki, owady, owoce, ryjówki. Obrończa wobec nory. Biegą do 48 km/h, zwinne.
Ostrzeżenie
Lisy mogą być niebezpieczne – to zwierzęta dzikie, nieprzystosowane do życia z ludźmi. Unikaj nor – lis może Cię uważać za drapieżnika, zwłaszcza gdy ma młode.