Rottweiler – zła opinia z lat 80., a w rzeczywistości wierny towarzysz
Rottweilerowie (Rottie) w latach 80. zyskali złą famę bycia bestialskimi. Prawda: niesamowicie inteligentni i afekcyjni. Naprawdę chcą ugodzić właścicielowi – nawet jeśli ten chce je wytrenować na ataki. Wielka siła, nie dla początkujących.
Historia
Potomkowie włoskiego mastifa (epoka rzymska – armia chciała wszechstronny pies). Udoskonalenie w południowych Niemczech – Rotweil (stąd nazwa). Prawie wyginęli w XIX w., ale do 1910 znowu popularni. Związek hodowlany w Niemczech 1921, AKC 1931.
Funkcja
Początkowo na farmie: wozy, gromadzenie bydła, strażnictwo. Wcześne XX w. – doskonalenie na psy policyjne/wojskowe. Wyhodowywano by wyglądali groźniej, niż są. Dziś: policja, strażnicy, terapia, towarzystwo, filmy („The Fan”).
Wygląd
- Duży, mięśnisty, chunky – duże oczy, półwiszące uszy, wisiący język.
- Głowa jak mastifa.
- Czarni z rudymi punktami: stopy, twarz, brwi, brzuch.
- Sierść średnia, łatwa w pielęgnacji. Niektórzy krótsza, inni dłuższa.
- Wysokość: >61 cm (2 stopy). Waga: 34–50 kg.
Błędy w postrzeganiu
- Nie rodzą się z krótkimi ogonami – każdy krótki ogon to kupowanie. Naturalny: długi, lekko zakrzywiony, często szorstki. Kupowanie w Europie w większości zabronione, w USA dozwolone.
- Nie rodzą się złośliwi – muszą zostać wytrenowani przez złośliwych ludzi, by atakować.
Ostrzeżenie
Mimo braku złośliwości, nie znają własnej siły – mogą zranić przeżytnością. Muszą żyć z ludźmi doświadczonymi w obsłudze psów.
Profilaktyka zdrowia
- Dużo ruchu, kontrola jedzenia – szybko otyną -> serce, cukrzyca, stawy, nadpobudliwość.
- Kastracja/sterylizacja -> mniej skłonni do walk z psami, lepsza odpowiedź w treningu.