Americans with Disabilities Act (ADA) a higiena
ADA gwarantuje dostępność miejsc publicznych, ale nie narzuca szczegółowych wymagań fryzjerskich. Standardy branżowe (stowarzyszenia psów asystujących) definiują higienę.
Czesanie – codzienna rutyna
Service Dog Central: „Pierwszą częścią dobrej pielęgnacji jest regularne czesanie codziennie”. Częstość zależy od rasy i typu sierści. Pies z gęstą podsierścią lub długimi włosami bez czesania zostawia sierść w przestrzeni publicznej. Regularne czesanie to minimalizuje.
Kąpiel – czystość i brak zapachu
International Association of Assistance Dog Partners (IAADP): pies asystujący musi być dopracowany i bez zapachu. Kąpiel tak często, by utrzymać czystą sierść. Fryzjerka Birgit Edler: delikatne, słabo perfumowane szampony (silne zapachy = alergie u ludzi). Specjalna pielęgnacja uszu – wczesne wykrywanie infekcji. Scrub zębów – eliminacja zapachu z pyska. Cięcie higieniczne (sanitary cut) wokół odbytu i pod ogonem – u długowłosych ras (np. golden retriever) zapobiega zabrudzeniu sierści przy odchodach i zapachom.
Pasożyty – prewencja konieczna
IAADP: pies musi być wolny od pasożytów zewnętrznych. Miesięczna profilaktyka na pchły i kleszcze – nawet jeśli nie widziałeś ich w domu. Pies w przestrzeni publicznej, trawa, kontakty – łatwo o narzut. Prewencja to podstawa.