Strongyloides, pasożytniczy nicień, 50 gatunków infekujących ptaki, płazy, ssaki, gady, ludzi. Obecnie 100-200 mln ludzi zarażonych. Zazwyczaj łagodne dolegliwości jelitowe, ale przy słabej odporności – śmiertelne. Dwa typy larw w glebie czekają na gospodarza: filaryforma zaraźliwa i wolnżyjąca rhabditiforma.
Infekcja
Gdy skóra gospodarza dotknie zarażonej gleby, larwy wiercą się w skórę, przenikają układ limfatyczny -> płucny. W płucach drażnią i blokują drogi oddechowe -> kaszel -> połknięcie.
Życie w układzie trawiennym
Po połknięciu larwy -> jelita. Dojrzewają do dorosłych. W cienkim jelicie, głównie górnej 1/2-1/3. Samica złada jaja w jelicie. Może żyć do 5 lat.
Od jaja do larwy
Jaja w jelicie -> larwy -> wyjście z kalem -> zarażanie gleby. Gdy gospodarz dotknie zarażonej gleby -> 1 miesiąc do produkcji zaraźliwych larw w kalu.
Larwy w organizmie
Często larwy nie wychodzą przy oddawaniu (np. zaparcia). Gdy uwięzione w grubym jelicie -> transformacja w larwę filaryformę. Przenikają ściankę jelita -> wędrują ciałem -> wątroba, UKN, płuca.
Pokolenia wielokrotne
Większość gospodarzy nieświadoma infekcji. Możą nosić pasożyty dekad przed diagnozą. Zarażenia: strefy tropikalne, subtropikalne, umiarkowane. Tennessee, Kentucky, West Virginia – wysokie zarażenie.
Leczenie
Kontrola łatwa przy diagnozie. U ludzi: iwermektyna – 97% wyzdrowień, rzadko ponowne leczenie. Tiabendazol też skuteczny. U zwierząt: preferowane fenbendazol lub iwermektyna.