Cechy ogólne
Podobnie jak większość pasożytów, monogeneany zależą od kilku gospodarzy, by ułatwić dojrzewanie i rozprzestrzenianie. Większość ma gospodarza wodnego, np. ryby i ssaki wodne (wieloryby), choć niektóre atakują gatunki półwodne, jak żaby. Zazwyczaj gospodarz pośredni jest zjedzany przez głównego.
Rozmnażanie
Każdy pasożyt z tej klasy ma własne cechy cyklu życiowego, ale ogólny proces jest podobny. Monogeneany mają najprostszy cykl życiowy wśród wszystkich pasożytniczych płaskożytów. Większość jest hermofrodytycznymi – mogą rozmnażać się płciowo lub bezpłciowo, w zależności od warunków i dostępności partnera. Większość gatunków składa jaja, ale niektóre rodzą żywe młode, np. G. elegans.
Wczesny rozwój
Gdy jaja wykluwają, larwy albo płyną w wodzie, używając drobnych włóknistych przyrostków zwanych rzęsami (cilia) do poruszania się w poszukiwaniu nowego gospodarza, albo ciężarna samica uwalnia jaja w nowym gospodarzu, gdy pośredni zostanie zjedzony. W tym stadium larwy nazywają się onkomiracydiami. Gdy larwy zainfekują nowego gospodarza, cykl zaczyna się na nowo.
Gospodarze pierwotni
Monogeneany nie zostały udokumentowane jako infekujące ptaki, nawet ptaki wodne, choć jeden gatunek zaraża ssaka. Oculotrema hippopotami można znaleźć przyczepionego do oka hipopotamu.
Ciekawostki
Jednym szczególnie ciekawym monogeneanem jest Gyrodactylus elegans. Każda dorosła rodzi jedną żywą larwę. Nowo narodzony organizm zawiera embrio innego G. elegans, który z kolei zawiera kolejny, itd. Każda larwa, rosnąc, rodzi zamieszkały embrio, co pozwala oryginalnej matce na produkcję czterech potomków na jedno jajo. Diplozoon paradoxum nie dojrzewa płciowo, dopóki nie spotka innego osobnika swojego gatunku. Po dojrzewaniu i sparzeniu dwa organizmy łączą się na życie, tworząc z dwóch osobników jeden organizm.