Jabbia (Cherax destructor) – gatunek raków słodkowodnych z Australii (Victoria, Nowe Południowe Walia). Żyją w trudnych warunkach przez lata, pokarmem dla zwierząt i ludzi.
Rozmnażanie
Płciowe, wiosną, czasem 2–3 razy w sezonie. Samica niesie 100–1000 jajek, przykrywa ogonem. Wyklucie 19–40 dni, potem młodzie wpuszczane do wody.
Wzrost
Linią: zrzucają opaskę co 1–2 dni, potem raz rocznie. Wchłaniają wodę, tworząc przestrzeń do wzrostu po zrzuceniu. Zimnokrwiste – szybciej rosną w cieplejszych warunkach. Niektórze dorosłe (12–15 cm) w rok, inne do 2 lat.
Przetrwanie
Wszystkożerne: gniące rośliny, martwe ryby, kanibalizują inne jabbie.
Siedlisko
Rzeki, strumienie, jeziora, bagna, zapory. Przeżywają suszę kopiąc się w wałach i studniach zapor. Nie muszą być pod wodą, ale skrzele muszą być wilgotne – pobierają tlen z powietrza.
Śmierć
Żyją 5–7 lat, w naturze krócej. Dno łańcucha pokarmowego. Drapieżniki: węgorze, żółwie, ryby, dziobak, ptaki.