Jak pasować z australijskim psem bydła (Blue Heeler)

Australijski pies bydła, zwany też "blue heelerem", to znana rasa pasterska o wybitnych predyspozycjach. Hodowla tych psów opiera się na naturalnych instynktach drapieżnych psowatych. Ich dzikie odpowiedniki – wilki, afrykańscy psy dzikie i dhole – to pościgowe drapieżniki goniące stadne kopytne (łośe, gnu). W przeciwieństwie do border collie i niektórych innych ras pasterskich, australijskie psy bydła hodowano jako pomoce "napędowe" – gryzące zwierzęta po bokach, by utrzymać stado w ruchu lub zgonić zboczone zwierzęta z powrotem do grupy. Dziś równie popularne jako psy towarzyszące, blue heelery wciąż mają we krwi pasterski entuzjazm.

Instrukcje

  1. Wprowadź podstawowe komendy już u szczeniaka. Nauka "siedź", "leż", "zostań" i "do mnie" to niezbędne fundamenty przyszłego pasterza. Możesz używać komend typowych dla psów roboczych, np. "To wszystko" jako sygnału końca pracy, ale dobierz język, który pasuje Tobie i psu.

  2. Trenuj z owcami lub bydłem przyzwyczajonym do psów. Pies nieznający zwierząt hodowlanych i stado niezwyczajone do psów to receptura na chaos – obie strony mogą zachować się niekontrolowanie. Zwierzęta przyzwyczajone do psów pasterskich mogą nauczyć heelera nie mniej niż Ty.

  3. Poczekaj, aż pies będzie w stanie dogonić owcę lub krowę, zanim zaczniesz trening ze stadem. Jak wskazują Paula Simmons i Carol Ekarius w "Storey's Guide to Raising Sheep", zwierzęta szybsze od psa zachęcają do pościgu, co wzmacza instynkt drapieżny i utrudnia naukę zatrzymywania i prowadzenia zboczonej grupy.

  4. Pracuj z naturalnym instynktem pasterskim. Eksperci podają różne wieki rozpoczęcia treningu ze stadem: wielu uważa, że rok życia to optymalny moment. Obserwuj psa pod okiem nadzoru ze spokojną, przyjazną grupą owiec – zobaczysz, kiedy naturalne skłonności się objawią.

  5. Rozpocznij ćwiczenia w stosunkowo zamkniętej przestrzeni. To daje Ci większą kontrolę i ułatwia psu pierwszą pracę.

  6. Skup się na podstawach pasterstwa. Najpierw wyćwicz zgromadzenie stada w jedną grupę (zazwyczaj naturalny talent), potem napędzanie zwierząt w Twoją stronę. Gdy te umiejętności usiedlą, przejdź do zaawansowanego kierowania i pracy z wieloma stadami.