Wstęp
Aby odpowiedzieć, czy dwa jasne psy mogą mieć czarne szczeniata, trzeba zrozumieć genetykę dziedziczenia koloru. Genetycy zlokalizowali na chromosomach miejsca (loci) odpowiadające za wzory kolorystyczne. Każdy locus odpowiada za różne cechy. Loci wpływają na rozkład dwóch głównych pigmentów – ich współpraca daje ostateczny kolor. Interakcje genów są złożone, psy mogą mieć ukryte kolory wyrażające się tylko u potomstwa.
Gen Extension (MC1R)
Gen rozszerzenia (MC1R) odpowiada za produkcję pigmentu. Wersja dominująca (allel "E") pozwala na czarny pigment, recesywna (allel "e") – na żółty. Psy z dwiema kopiami "e" mają sierść żółtą, pomarańczową lub czerwoną.
Dziedziczenie koloru
Żeby pies miał czysto żółtą sierść, musi dostać recesywne "e" od OBU rodziców. Jeśli od jednego dominujące "E", od drugiego recesywne "e" – pies będzie czarny. Dominujący gen = silniejszy, recesywny = słabszy, wyraża się tylko w dwojaku.
Loci B, K, A
Labratory (czarne, brązowe, żółte) dobre do zrozumienia. Czarny labrador ma min. 1 "E", żółty musi mieć "ee". Inne rasy – różnice mniej oczywiste. Oprócz Extension: 4 inne geny (A, K, B loci). Psy z "ee" ZAWSZE żółte. Psy z "E" (dominujący) + "e" LUB "EE" – różne kolory w zależności od ról A, K, B.
Kolor szczeniaków
Jeśli OBOJE rodzice mają żółtą sierść – NIE urodzą czarnego szczeniaka. Oba mają "ee", szczeniak dostaje "e" od każdego = "ee" = żółta/pomarańczowo-czerwona sierść.