Gepard to najszybsze lądowe zwierzę na świecie. To jeden z większych wariantów kotów, rodzimy w Afryce i części Bliskiego Wschodu. Osiąga 110–120 km/h i przyspiesza 0–100 km/h w 3 sekundy. To mięsożerca, używający prędkości do łowienia ofiar.
Gatunek
Nazwa naukowa geparda to Acinonyx jubatus. To jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju Acinonyx. Gepardy wyewoluowały z przodków z miocenu 26–7,5 mln lat temu. Acinonyx znaczy „nie ruchomy pazur” w starożytnym greckim, a jubatus „grzywiaste” po łacinie, odnosząc się do grzywy, jaką mają gepardy jako szczeniaki.
Rodzina
Gepardy to cieplnokrwiste ssaki ssaki z rodziny kotowatych. Są „dużymi” kotami, ale w przeciwieństwie do innych z tej grupy, jak lwy i leopardy, gepardy potrafią mruczeć wdechając, ale nie potrafią ryczeć. Spośród wszystkich wielkich kotów, wrażliwy gepard najgiejiej adaptuje się do nowych środowisk.
Podgatunki
Gatunek geparda dzieli się na pięć podgatunków, z których cztery z Afryki, jeden z Bliskiego Wschodu. Gepard azjatycki (Acinonyx jubatus venaticus) z Bliskiego Wschodu. Północno-zachodnioafrykański (Acinonyx jubatus hecki) w północno-zachodniej i zachodniej Afryce; Acinonyx jubatus raineyii w Afryce Wschodniej; Acinonyx jubatus jubatus w Afryce Południowej; Acinonyx jubatus soemmeringii w Afryce Środkowej.
Dodatkowe fakty o gepardzie
Gepardy są używane do polowania przez ludzi od 3000 r. p.n.e. i nie mają naturalnych wrogów. Mogą być mylone z leopardami. Wydają dzwięk nazywany wyrzyganiem, sykiem lub ryknięciem, a nie ryczeniem. Dorosłe gepardy dorastają do 70–76 cm wysokości i ważą 34–68 kg. Samce żyją w małych grupach, samice tradycyjnie samotnie.