Tundra to jedno z najzimniejszych, najsurowszych siedlisk na planecie – mało zwierząt żyje tu całorocznie. Dla roślinożerców środowisko jest jeszcze trudniejsze: mało roślin przetrwarza warunki. Niskie krzewy, trzciny, mchy i mechowce to najczęstsze gatunki roślinne, i tylko kilka zwierząt jest przystosowanych do przeżywania na takiej diecie.
Zając arktyczny (Arctic Hare)
Rodzimy w górskich tundrach Kanady i Grenlandii. Mały ssak: prawie 60 cm (2 stopy) długości, do 5 kg (11 funtów). Doskonale przystosowany: zimą biały futer maskujący na śniegu. Główna dieta: rośliny drzewiaste, ale też mchy i mechowce w czasach niedoboru pożywienia.
Renifer / Karibu (Caribou)
Jeden z największych roślinożerców tundry. Globalnie na północnych tundrach. Powyżej 2,1 m (7 stóp) długości, do 1,2 m (4 stopy) wysokości w kłębie, do 318 kg (700 funtów). Sezonowo obie płci rosną duże poroże. Karibu pasą na trawach i niskich krzewach. Zimą mechowce ważna część diety.
Wół muskuszowy (Musk Ox)
Zwierzę tundry na całej Arktyce. Powyżej 2,4 m (8 stóp) długości, 1,2 m (4 stopy) w kłębie, do 400 kg (880 funtów). Grube ciało, długa, szorstka, izolująca sierść. Obie płci mają małe, kremowe, zakrzywione rogi. Pastwiskowe: lato trawy i krzewy; zima: łodygi, korzenie, mchy, mechowce – baza diety.
Lemingi i wieloryby (Lemmings and Voles)
Kilka gatunków podrodziny Arvicolinae w arktycznej tundrze. Małe gryzonie: leming torfowy północny (northern bog lemming), wieloryby śnieżne (snow voles). Niektóre do 30 cm, wiele zaledwie kilka cm. Zazwyczaj roślinożercy, niektórzy wszystkożercy. Zimą mechowce wśród nielicznych dostępnych pokarmów, z korzeniami, gałązkami, kórą.