Wstęp
Czarnonoga fretka (Mustela nigripes), z rodziny cunowatych, to jedyna fretka rodzimą w Ameryce Północnej. Rozpoznawalna po czarnych nogach i łapach, występuje na terenie całej Ameryki Północnej, głównie w niskich trawiastych stepach. Z długim, szczupłym ciałem dorasta do ok. 60 cm (24 cale) i waży do 1,8 kg (4 funty). Gatunek krytycznie zagrożony – przedmiotem programów hodowlanych, które dały cenne wiedzę o cyklu życia.
Ciąża i niemowlęctwo
Ciąża trwa ok. 45 dni, miot zazwyczaj 3–5 młodych. Młode urodzają się ślepe, z miękką białą sierścią. Od urodzenia do 2 miesięcy zostają w norze, by ssąć i rozwijać wzrok oraz charakterystyczne znaki. Po 2 miesiącach wychodzą z matką, by uczyć się polowania. W tym wieku samica przenosi młode do oddzielnej nory.
Dorosłość
W wieku 5–6 miesięcy młode stają się samodzielne, opuszczając matkę i rodzeństwo. Dorosła czarnonoga fretka żyje samotnie, łącząc się z innymi tylko w sezonie parzenia. Nocny drapieżnik – zależy od psów przerywnych: jako główne źródło pożywienia i schronienia (często w porzuconych norach). Inne ofiary: wiewiórki, myszy, ptaki.
Parzenie
Dojrzałość płciowa ok. 1 roku. Sezon parzenia: luty–kwiecień. Samce nie zostają z samicami ani młodymi, mogą sparzyć się z kilkoma samicami w sezonie. Samice trzymają się jednego terytorium, broniąc go przed innymi samicami. Znamieniają muskiem z gruczołów pod ogonem kamienie i roślinność – w sezonie parzenia zapach nasila się.
Długość życia i mortalność
Życie w naturze: 3–4 lata; w niewoli: podwójnie dłużej (6–8 lat). Mortalność fretek często koreluje z psami przerywnymi. Choroby w populacjach psów (np. zarazka, zapalenie płuc) działają dwukierunkowo: (1) dezimują psy, ograniczając/eliminując pokarm fretek; (2) przenoszą się od ofiary do drapieżnika, chorując fretki.