Cechy i życie wielbłądów

Rodzina wielbłądowatych (Camelidae) obejmuje wielbłądy i południowoamerykańskie lamy z bliskimi krewniakami. Żyją dwa gatunki: wielbłąd dwugarbowy (Bactrian) i jednagarbowy (Dromedar). Wielbłąd dwugarbowy uważany za wyginąty w naturze (głównie hodowlany). Dromedar ma dwie podgatunki: hodowlany i dziki.

Opis fizyczny

Oba gatunki to duże ssaki. Wielbłąd dwugarbowy: > 2,1 m wysokości, do 816 kg. Dromedar: podobna wysokość, lżejszy (725 kg). Główna różnica: dwugarbowy ma dwa garby, dromedar jeden. Oba mają adaptacje do pustyni: gęste rzęsy, włosy w uszach, zamykane nozdrza – ochrona przed piaskiem wiatrem niesionym.

Zasięg i siedlisko

Wielbłąd dwugarbowy: pusteynie Azji Centralnej i Wschodniej (temperatury +38°C do –29°C). Gruba futerko zimą, lęca latem. Dromedar: gorące, suche regiony Afryki Północnej, Indii, Bliskiego Wschodu. Populacje wprowadzone do Australii – dziko żyjące w outbacku. Australia to jedno z nielicznych miejsc, gdzie dromedar żyje dziko.

Dieta

Roślinożercy – twarde rośliny pustynne, bogate w sól. Wysoka solność pomaga magazynować wodę. Najczęstsze: kolczaste krzewinki – grube, twarde wargi chronią przed ciernie.

Cykl życia

Zwierzta stadne – stada (flocks/caravans). Dominujący samiec parzy się ze wszystkimi samicami, walczy z rivalami. Sezon rozrodu zależy od regionu. Samice zazwyczaj 1 młode, czasem bliźniaki. Ciąża > roku. Młode samodzielne po 1–2 latach. Życiodługłość 40–50 lat.