Rodzina Dasypodidae (pancerzyki) liczy 20 gatunków. Żyją w Amerykach, dzielą cechy fizjologiczne i behawioralne. Rozmiary się bardzo różnią. Blisko spokrewnione z leniwcami i mrówniożercami z Ameryki Południowej.
Wygląd
Najmniejszy: pancerzyk różowy (5–6 cm, 85 g). Największy: pancerzyk gigant (prawie 90 cm, do 32 kg). Wszystkie mają charakterystyczny twarde, kostny pancerz na grzbiecie – twarde płyty z obszarem skóry między nimi, elastyczny pancerz. Brzuch wrażliwy i miękki – niektóre gatunki zwijają się w kulę.
Siedlisko i zasięg
Większość Ameryki Południowej i cała Ameryka Środkowa. Pancerzyk dziewięciopasmowy – jedyny w USA (gorące stany południowe). Wszystkie preferują ciepłe tropikalne klimaty. Słaby metabolizm, mało tłuszczu – nie znoszą zimna. Lasy deszczowe, łąki otwarte, półpustynie – najlepsze siedliska.
Dieta i drapieżnicy
Wszystkożercy – zwierzęta i rośliny. Mocne pazury i długie lepkie języki – łamią gniazda mrówek i termitów. Inne owady (chrząszcze, robaki). Większe gatunki: małe płazy i gady. Owoce i rośliny – mniejsza część diety. Pancerz chroni, ale nie doskonale – jaguary, pumy łatwo zjadają pancerzyki.
Cykl życia
Większość samotna, spotykają się w sezonie rozrodu. Niektóre w małych grupach. Samica jedyna opiekunka – 1–2 młode. Młode szybko dojrzewają, opuszczają matkę po kilku miesiącach. Średnia długość życia w naturze 15–20 lat.