Rekin tygrysi – cechy, dieta, zęby i środowisko życiowe

Rekin tygrysi (Galeocerdo cuvier) to duży, powszechnie występujący gatunek rekinów, spotykany na całym świecie, często przy wybrzeżach Florydy i Karaibów. Słynie z agresywnego zachowania i apetytu na prawie wszystko, co czyni go niebezpiecznym dla ludzi.

Dieta

Rekin tygrysi to prawdziwy necrofag. Zjada bydło, świnie, inne zwierzęta gospodarskie oraz cokolwiek może złapać. Typowe ofiary to małe rekiny, marswiny, żółwie, ptaki morskie, mięczaki, kalmary i ssaki morskie. W żołądkach martwych rekinów znaleziono wiele niezjadalnych przedmiotów: tablice rejestracyjne, opony, butelki.

Wygląd

Nazwa pochodzi od pasków na grzbiecie: u samców pojawiają się przy długości 2,1–2,7 m, u samic 2,4–3 m. Dorosłe osobniki dorastają do 3–5 m i ważą do 1 tony. Głowa szeroka i płaska, pysk krótszy od szerokości pyska. Ciało długie, smukłe ku ogonowi. Młode rekiny mają plamki (nazywane „jaguary”), które z wiekiem zrasają w paski. Kolorystyka: góra od niebiesko-zielonkawej szarości do czerni, bród od jasnoszarego do białego.

Zęby

Zęby mają kształt grzebienia koguta, silnie ząbkowane. Każdy ząb posiada głęboki główni wyrób i duże ząbki boczne z tyłu. Idealne do rozdrapywania twardych skorup (np. żółwi). Kształt zębów w ewolucji zmienił się nieznacznie.

Środowisko życiowe

Reki tygrysie występują w wodach tropikalnych i umiarkowanych. Zanurzają się do 120 m, ale też zbliżają się do plaż i płytkich wód przybrzeżnych. Polują w rejonach, gdzie wody süskie wpadają do morza. Nocą wpadają do lagun, dziennie wracają do morza.