Większość homarów = zielonobrązowa, ale istnieją wyjątki
Koloryzacja zależy od diety, genetyki, środowiska. Niektóre zmieniają kolor kamuflażowo.
1. Dieta a kolor
- Niebieski odcień: duży udział mrożonych mrówek morskich (kalmarzy) w diecie – atrament kalmarza zmienia barwę.
- Bardzo bledoniebieski: dieta z fitoplanktonu (gdy brak innych ofiar).
- Inne kolory (biały, czerwony, żółty, czarny): różne rośliny/zwierzęta w diecie.
- Statystyka: 1 na 1 mln homarów ma egzotyczny kolor z diety.
- Głęboki niebieski (genetyczny): mutacja, nie dieta. Bardzo rzadki.
- Biały (brak astaksantyny): brak pigmentu astaksantyny w diecie (New England Aquarium).
2. Wzory (patterns) – genetyka
- Większość = jednolity kolor.
- Dwukolorowe, trókolorowe (kaliko) – anomalie genetyczne, 1 na 1 mln.
- Powstają, bo obie strony ciała rozwijają się inaczej.
3. Gotowanie – zawsze czerwony
Wszystkie homary po ugotowaniu są czerwone. Przyczyna: astaksantyna (karotenoid) wiązana z białkiem w pancerzu. Gotowanie rozłącza kompleks -> wolny pigment = jaskrawy pomarańczowo-czerwony.
4. Środowisko – kamuflaż
- Piasek -> jasniejszy pancerz.
- Skały/ciemna gleba -> ciemniejszy pancerz.
- Kamuflaż = przewaga przetrwania (trudniej go zauważyć drapieżnikom).
Ciekawostka
Homary mogą zmieniać kolor w trakcie życia (przeliny, dieta, środowisko) – to rzadkie u bezkręgowców.