Opis
W przeciwieństwie do niektórych humarów, langusta kolcasta nie ma dużych szarpnięć. Zamiast tego ma rzędy kolców na zewnętrznym pancerzu, chroniących przed drapieżnikami. Posiada parę触须 do lepszego odczuwania otoczenia. Langusty są pasmowane brązowo-szaro, z żółtymi plamkami wzdłuż ogona. Dorastają do ok. 90 cm. Po zakończeniu cyklu linienia (zrzucenie starego pancerza za nowy, 5–7 lat) mogą ważyć do 0,45 kg.
Siedlisko
Karaibska langusta kolcasta zamieszkuje tropikalne i subtropicalne wody Atlantyku, Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej. Dziennie chowa się w rafach koralowych w szczelinach i podwiesieniach, nocą wychodzi po pokarm. Żyją tuż pod powierzchnią lub do 500 m głębokości. W stadium larwalnym w kolumnie wody lub gęstej roślinności. Dorastając, przechodzą do większych szczelin gąbek i miękkich koralowców, aż do 5–7,5 cm, gdy przenoszą się na rafy koralowe.
Ekologia
Langusty jedzą głównie ślimaki (np. ślimaki, ślimaki), chitony (np. mięczaki), dwuzapałkowe (np. świdry, mule) i padlinę na dnie. Mogą jeść też jeżowice morskie, robaki, inne skorupiaki. Drapieżniki: ryby (groupery, snappery), rekiny, rajy, żółwie, węgorze morowe, ośmiornice. Larwy jedzą miękkie rośliny planktoniczne.
Zachowanie
Długość życia do 15 lat. Samice dojrzewają płciowo, gdy pancerz górny (karapaks) osiągnie ok. 7,5 cm. Składają 500 tys.–1,7 mln jaj za raz. Samiec nawadnia jaja, deponując paczki nasienia pod ciałem samicy, która drapie, by uwolnić nasienie. Nawodnione jaja przykleja się pod ogon, wykluwają się po ok. 4 tygodniach. Parzenie kwiecień–wrzesień w USA, cały rok na Karaibach. Langusty wędrują na Karaibach, by uniknąć zimnej wody, poruszając się w linii jednokierunkowej.
Status ochrony
Langusta kolcasta komercyjnie łowiona jako popularne owoce morza. Sezon łowów: 6VIII–31III, ponad 40% rocznego połowu w sierpniu. Przepisy zależą od strefy. Atlantyk i Zatoka Meksykowa: South Atlantic i Gulf of Mexico Fishery Management Councils – programy redukcji pułapek, sezon zamknięty, sezon rekreacyjny, minimalne rozmiary. Wody terytorialne Portoryko i Dziewiczych Wysp USA: Caribbean Fishery Management Council – limity rozmiarowe, ograniczenia sprzętu, zakaz zatrzymywania samic noszących jaja.