Lotory – nocne ssaki szybujące
Lotory (znane jako świstaki latające) to małe, futrzaste, nocne gryzonie. Nazwa od natury nocnej i zdolności do szybowania. Futro: ciemnobrązowe góra, biel/bielutko brzuch. Duże, ciemnobrązowe oczy – widzenie nocne. Długie, delikatne wąsy. Malutkie nosy, ale ostry węch. Żyją i szukają pożywienia w grupach. Życiodajność: 5 lat w naturze, 13 w niewoli.
Gatunki w Ameryce Północnej
- Świstak latający północny (Glaucomys sabrinus) – większy. Zasięg: Alasza, Kanada, Kalifornia Północna, Kolorado, Michigan Środkowy, Wisconsin, Karoliny, Tennessee, Apalachy, Sierra Nevada, Black Hills.
- Świstak latający południowy (Glaucomys volans) – mniejszy. Zasięg: Kanada Południowo-Wschodnia, USA Wschodnie, Meksyk, Honduras.
- Oba podobne kolorystycznie.
Czy naprawdę latają?
- Nie – szybują. Płetwa skóry łącząca przednie i tylne nogi działa jak żagiel. Do 45 m (150 stóp), zmiana kierunku ogonem.
- Zaobserwowano gwałtowne skręty 90° przed lądowaniem.
- Przy lądowaniu płetwa działa jak spadochron. Chwytają gałąź/pięń czterema łapami.
Problemy behawioralne jako zwierzęta domowe
- Przepisy różne w regionach: nielegalne lub wymagane pozwolenie.
- Według National Flying Squirrel Association: nagła agresja, próby ugryzienia właściciela.
- Przyczyny: zapach jedzenia na rękach, zapachy kosmetyków (mydła, lakiery, kremy, perfumy), gwałtowne chwytanie.
- Chwytać delikatnie. Aby odstraszyć od gryzienia: spryskiwanie wodą z atomizera (mgiełka) – bezpieczne i skuteczne.
Drapieżnicy lotorów
- Zależą od regionu: sowy, kuny, rasy, Wasze, kojoty, koty domowe, ryje, rysi, łasie, węże.
- Lotory czujne – zamierzają w nieruchomość przy wykryciu drapieżnika, planują ucieczkę.
Lotory jako szkodniki
- Często gniazdują w domach i stodolach – hałas w nocy, rozrzucanie gniazd i zapasów nasion.
- Właściciele stosują pułapki lub odstraszacze.