Najwyższe ssaki lądowe, żyrafy, mają 9 podgatunków, w tym Rothschilda, Nubijską, Rodezyjską i Angolską. Rozróżnia się je wzorami plam i obszarami występowania. Poza tymi różnicami są esencjonalnie te same i mogą się krzyżować.
Opis
Żyrafa to duże zwierzę z długimi nogami i szyją, jasnobrązowa z ciemnymi plamami unikalnymi dla każdej jednostki. Samce dorastają do 5,5 m i 1360 kg, samice mniejsze – ok. 4,9 m i 1130 kg. Mają dwa małe, proste rogi na szczycie głowy i język do 50 cm długości.
Siedlisko i zasięg
Żyrafy występują w Afryce: Sudan, Somalia, Kenia, Nigeria. Często na otwartych łąkach, sawannach zadrzewionych i otwartych lasach. Zostają blisko wody, ale preferują suche obszary nad lasami tropikalnymi.
Dieta
Żyrafy to roślinożercy, jedzą ok. 63 kg pokarmu dziennie. Żywią się liściami i liściastymi gałązkami drzew wieczniezielonych i opadających, używając wzrostu, by sięgać koron drzew niedostępnych dla innych trawożerców. Niektóre drzewa mają ostre ciernie – problem rozwiązuje długi, zwinny język.
Cykl życia
Żyrafy nie mają ustalonego sezonu parzenia, młode rodzą się cały rok, ciąża trwa 15 miesięcy. Młodzież przy urodzeniu ma ok. 1,8 m. W naturze żyją ok. 15 lat, w niewoli dłużej.
Drapieżniki
Zdrowa dorosła żyrafa ma mało co bać, poza lwem – afrykańskim drapieżnikiem nr 1, z którym dzieli zasięg. Lewie zagrażają młodym, chorej i rannym, a w głodzie zrzucają też zdrowe dorosłe żyrafy.