Longhorny to rasa bydła występująca głównie w Stanach Zjednoczonych. Najpopularniejszą odmianą jest teksański longhorn. Ma długą amerykańską historię i jest teraz opłacalną rasą o silnym symbolizmie.
Historia longhorna
Longhorny naturalnie powstały, gdy hiszpańskie i angielskie bydło się skrzyżowało na początku XIX wieku. Do końca wojny secesyjnej wyłoniły się jako odrębna odmiana. Longhorny były popychane szlakami na rynki w Nowym Orleanu i Kalifornii, ale niestety przynosiły z sobą teksańską gorączkę. Ta choroba, na którą były odporne, wygubiała liczne inne stada, z którymi miały kontakt. Starania o walkę z chorobą spowodowały prawie wyginięcie rasy. W latach 20. XX wieku podjęto wysiłki, by odrodzić populację longhornów. Amerykańskie Stowarzyszenie Hodowców Longhornów Teksasowych nawet prowadzi rejestr czystej rasy.
Wygląd bydła longhorn
Longhorny godnie swojej nazwy, mając niezwykle długie rogi wystające z głowy. Końce rogów teksańskiego longhorna wskazują w górę. Rozpiętość może wynosić od 3 do 7 stóp (0,9–2,1 m) od końca do końca. Mają grube kopyta dobre do chodzenia szlakami. Tradycyjne obrazy pokazują je w kolorze brązowym, ale rzeczywiste wzory barwne mogą się różnić między indywidualnymi wołami. Rozmiar też się różni.
Lokalizacja stad
Oficjalne stado longhornów Teksasu można znaleźć w Fort Griffin Historic Site. Mogą być też w innych parkach w całym stanie. Stada są też powszechne w Oklahomie. Przetrwają w klimatach od gorących i wilgotnych regionów południowo-przybrzeżnych po mroźne zimy w Kanadzie.
Zalety longhorna
Longhorny to dobra rasa do chowu. Produkują chudą wołowinę, co przyciąga rynku zdrowotnie świadomych mięsożerców. Są odporne na choroby i potrafią przetrwać w gorących i zimnych klimatach. Samice są bardzo płodne i łatwo rodzą. Robią to aż do późnych lat nastolatnich, co jest dłużej niż inne rasy. Niektóre są nawet trenowane jako woły do jazdy, bo mają łagodny charakter. Ich długowieczność też jest godna uwagi.
Longhorny jako symbole
Liczne szkoły w Teksasie używają longhorna jako maskotki, w tym Uniwersytet Teksas. Sylwetka też wzywa duch granicy Starego Zachodu. Dekoracja południowo-zachodnia często używa rogów i czaszek bydła.