Świstaki Teksasu – różnorodne i adaptacyjne
Świstaki żyją obok nas – u niektórzy uwielbiane, inni uważają za szkodniki. W Teksasie szczególnie zróżnicowane, dostosowane do trudnego terenu, nawet tam, gdzie ludzie mają problem.
Gatunki
Świstak lisowaty (Fox Squirrel)
- Największy świstak drzewny, 20% większy od szarego (najbliższy krewny). Długość 48–73 cm (19–29 cali), waga do 1,4 kg (3 funty).
- Trzy warianty kolorystyczne:
- Północno-wschodni: grzybowe grzyby, żółte brzucha.
- Zachodnie: grzybowe grzyby, rdzawe brzucha.
- Południowe: czarne z białymi znakami na twarzy i ogonie.
Świstak szary (Gray Squirrel)
- Preferują koronki drzew i tereny bagienne. Gniazda w pniu drzewa lub zewnętrzne gniazda liściowe (kora, dwa otwory).
- Cennie polowane – nadmierne polowania + erozja siedliska (osuszenie, wycinka) = pilna troska o gatunek w stanie.
Świstak antylopowy (Antelope Squirrel)
- Półudniowo-zachodnie pustynie, doliny i pagórki.
- Oportunistyczne – przejmują porzucone nory. Zręczni kopacze – nory pod ziemią, wiele wejść, wyścielane futrem króliczym, piórami, bawełną.
- Charakterystyczne: ogon wygięty do przodu nad grzbiet. Wygodniej na ziemi niż na drzewach.
Świstak gruntowy meksykański (Mexican Ground Squirrel)
- Teksas Zachodni i Meksyk. Mały, brązowy, białe plamki na grzbiecie w rzędach.
- Trzy typy nor: gniazdowe, chowowe, hibernacyjne. Mistrzowie kamuflażu – wejścia dobrze zamaskowane.
- Preferują zarośla i trawiaste tereny z żwirem, ale nie są ograniczeni.