Wszystkie gatunki fok komunikują wokalnie, wydając dźwięki gardłem i powietrzem. Zasięg, wysokość i różnorodność tych dźwięków są jednak ogromne. Foky arktyczne mogą stęnać, chrupnąć, czy ryczeć. Foky Weddella wysyłają długie, niskie gwizdy pod wodą przy bardzo wysokich decybelach, a foki pospolite wydają ciche wezwania. To zróżnicowanie pokazuje wysoce specyficzny rozwój każdego gatunku foki w odpowiedzi na jego środowisko. Każdy styl komunikacji spełnia konkretną potrzebę.
Funkcja
Samce fok są najbardziej wokalni, bo używają wezwań do obrony terytorium. Dźwięki pod wodą są wzmacniane i słyszalne dla innych fok na duże odległości. Foky arktyczne wydają dalekiego zasięgu wezwania pod wodą, by przyciągnąć samice. Na północy, pod lodem polarnego, te wezwania są słyszalne 30 km daleko. Powyżej wody: chrapanie, gwizdanie, ryczenie to reakcje na zagrożenia od innych fok.
Zagrożenia
Foki żyjące w obszarach polarnych z gęstym lodem mogą wydawać głośne, dalekiego zasięgu wezwania, bo ich drapieżnicy nie mogą przebić lodu. Foky wąsate w Arktyce wydają długi gwizd pod wodą trwający do 70 sekund. Foki pospolite i inne żyjące w otwartych oceanach przyciągnęłyby orki takimi głośnymi wezwaniami. Zamiast głośno, samce fok pospolitych wybierają miejsce, gdzie samice przepłyną, i występują z pozami i niskimi brzydotami. To bezpieczniejszy sposób na przyciągnięcie partnerki w otwartych wodach.
Strategie
Dr Jack Terhune bada komunikację fok na Uniwersytecie New Brunswick i mierzy amplitudę wezwań. Jego badania pokazały, że foky grenlandzkie (harp seals), często żyjące w grupach do 150, potrafią zmieniać ton wezwań, by każda foka była słyszalna. Przy wybrzeżu Nowej Fundlandii migruje 5,5–6,5 mln fok grenlandzkich. Wezwanie jednej foki może usłyszeć 10 tys. innych na zasięgu 2–4 km, więc zmiany tonu i częstotliwości są kluczowe, by uniknąć nakładania się.
Komunikacja fizyczna
Foki komunikują też ruchem. Fok pospolite uderzają wodę ciałem lub płetwami, by pokazać agresję. Pozy i podobne występy agresyjne są powszechne w trybach towarzyskich. Fokí słoniowe słyną z plażowych bitew, w których samce walczą o kontrolę nad legowiskiem (rookery). Najsilniejszy walczyć może parzyć się z samicami na plaży. Dojrzałe samce wyciągają się do pełnej wysokości, by zaatakować, wydając brzydkie dźwięki z gardła, by zastraszyć przeciwnika. Fizyczna poza i uniesiony pysk to wezwanie do walki.
Młode (Pups)
Młode foki (pups) też wołają częściej niż dorośli. Młode fok pospolite wydają owcze podobne dźwięki, które matki potrafią rozróżnić indywidualnie. Taki komunikacja pokazuje siłę wiązki początkowej między młode a matką, która rodzi tylko jedno młode naraz.