Jak donosi National Geographic, genetycy zgadzają się, że szympansy są najbliższymi żyjącymi krewnymi ludzi, dzieląc 98% DNA z nami. Ta bliska relacja jest widoczna przy obserwacji zachowania szympansów, zwłaszcza podczas agresywnych konfrontacji. Szympansy zazwyczaj starają się unikać agresji poprzez manipulację behawioralną, ale na pewno bronią się, jeśli jest to konieczne.
Struktura społeczna
Szympansy to wysoce społeczne zwierzęta z rygorystyczną strukturą społeczną. Samce zawsze dominują nad samicami, a każda społeczność zawiera jednego samca, który dominuje w grupie. Społeczności liczą od 15 do 150 osobników, którzy wszyscy dzielą więź społeczną i zazwyczaj dogadują się, ale agresja często w grę wchodzi, gdy samiec wyzwala dominującego samca lub gdy konfrontowany jest z obcymi, którzy mogą próbować narzucić się na terytorium społeczności. Gdy staje się z wrogim spotkaniem, samoobrona szympansa zależy od jego pozycji społecznej w porównaniu do rywala.
Dominujący agresor
Gdy szympans inicjujący konfrontację ma wyższą pozycję społeczną w społeczności, niedominujący szympans wykazuje jawne znaki poddania, by uspokoić agresora i rozładować sytuację, tym samym unikając całkowitego ataku. Ofiara starają się wyglądać na możliwie najmniejszą i niegroźną, kucając, chyląc głowę i chrapcząc. Ofiara może zbliżyć się do agresora z tak zwanym „uśmiechem strachu” na twarzy i często wydawać dźwięki poddania, takie jak chrząkanie czy gwizdanie. Jeśli ofiara jest silnie zestresowana, może piszczeć lub krzyczeć, i odwracać plecy agresorowi jako dowód zaufania.
Niedominujący agresor
Często samiec niższy w hierarchii wyzwala dominującego samca, by przejąć kontrolę nad społecznością. Gdy alfa-samiec jest atakowany przez niższych, starają się wyglądać na możliwie największych i najpotężniejszych, widowisko znane jako pokaz dominacji. Stanowi się pionowo lub biegnie bardzo szybko w stronę wyzwającego samca, klaskając dłoniami i stopami w ziemię, by symulować kroki znacznie większego stworzenia. Często hukają i krzyczą, a często rzucają kamienie i gałązki w pokazie siły.
Obrona terytorium
Gdy zewnętrzna grupa wyzwala społeczność o kontrolę nad jej lądem, większość członków społeczności dołącza do pokazu, zazwyczaj z wyjątkiem matek z bardzo małymi młodymi. Dorosłe samce patrolują granice terytorium, konfrontując każdego członka rywalizujących grup, którzy zbredną na ich ziemię. Grupa patrolująca staje się pionowo i hukuje lub szczeka, robiąc jak najwięcej hałasu, by wydawało się, że ich jest więcej niż tak naprawdę. Wchodzcy zazwyczaj wracają na swoje terytorium, ale jeśli nie zrobią tego, zazwyczaj następuje agresja.
Agresja
Gdy wielokrotne metody intimidacji i unikania szympansa są nieskuteczne, uciekają do agresji. Pełne ataki niełowowe, które kończą się śmiercią jednego lub więcej walczących, są bardzo rzadkie w królestwie zwierząt i są niemal wyłącznie domeną szympansów i ludzi. Szympansy znane są z nalotów na rywalizujące terytoria, zabijania innych szympansów i kradzenia pożywienia.
Gdy szympans jest zdecydowany na walkę, biegnie prosto na przeciwnika i chwytuje go ramionami. Tumanią i się zaciskają, uderzają się dłoniami i stopami, a nawet gryzą. Ofiara zazwyczaj nie umiera w czasie walki, ale przyznaje się do porażki i ucieka. Rany goją się, a śmierć zazwyczaj nastąpi z powodu infekcji dni lub tygodnie później.