Charakterystyka tundry
Tundra arktyczna zajmuje szerokości 50–70°N, obejmując północne części Kanady i Alaski. Ekstremalnie niskie temperatury, małe opady, brak drzew – roślinność to głównie mchy i porosty. Krótkie lato rodzi bagna i torfowiska, przyciągające ptaki wędrowne i bezkręgowce. Tundra to dom dla 48 gatunków ssaków: gryzoni, zające, niedźwiedzie, wilki, renifer.
Życie wodne
Większość tundry to ocean z lodem lodowcowym. Woda ma stabilną temperaturę i zamieszkuje ją życie nawet zimą: meduzy arktyczne, krabie królewskie, foki, narwały i wieloryby bielugi. Lądowe zwierzęta (w tym niedźwiedzie polarne) zależą od zasobów wodnych. Stopnienie lodów przez globalne ocieplenie grozi niedźwiedziom polarnym.
Rola w węglu – „pływalnia” CO₂
Tundra to jeden z trzech głównych globalnych pochłaniaczy dwutlenku węgla. Latem rośliny asymilują CO₂. Zimą nie rozkładają się (merzlota), uwięzając węgiel. Niszczenie tundry uwalnia ten węgiel, nasilając efekt cieplarniany.
Zagrożenia
Tundra jest niezwykle wrażliwa. Kopalnie, platformy wiertnicze, rurociągi (np. alaski) niszczą pasma karmienia i trasy migracji. Ślady kół i stóp topnią merzlotę. Pestycydy eliminują owady, na których żywią się ptaki. Zanieczyszczenia z górnictwa i wierceń zatruwają jeziora i rzeki. Zmiana klimatu to najpoważniejsze zagrożenie – topniejąca merzlota niszczy cenne siedliska.
Co możemy zrobić? (Rozwiązania indywidualne)
- Redukcja zużycia paliw kopalnych (mniej poszukiwanie ropy na tundrze).
- Mniej gorącej wody, mniej jazdy samochodem (karawaning, rower, pieszo).
- Optymalne ciśnienie w oponach, ekonomiczna jazda.
- Mniejszy/hibrydowy samochód.
- Unikanie nadmiarowego opakowywania, recykling.
Globalnie kluczowe są edukacja i ograniczenie eksploatacji zasobów tundry.