Życie w tundrze – zimny klimat, bogaty łańcuch pokarmowy i pasożyty
Tundra to chłodny, surowy klimat, ale dom dla wielu roślin i zwierząt. Łańcuch pokarmowy: od mechów zrzędowatych (lichens) na dole po wilki na szczycie. Istnieje rozwijający się cykl pasożytniczy dla wielu organizmów po drodze. Pasożyty: robaki, kleszcze, owady.
Definicja tundry
Tundra to bezlasy region arktyczny z wiecznie zamarzniętym podgłębieniem (permafrost). Mimo temperatury istnieje roślinność: krzewy, mechy zrzędowate, pewne mchy – pożywka dla roślinożerców, a ci – ofiary dla drapieżników wyżej.
Definicja pasożyta
Pasożyty to element cyklu życia wielu zwierząt tundry. Pasożyt to organizm korzystający z innego organizmu (gospodarza) do pokarmu lub schronienia, bez korzyści dla gospodarza. Jeśli interakcja jest wzajemnie korzystna – to symbioza, nie pasożytnictwo.
Kleszcze
Przeżywają ssąc krew gospodarzy. W tundrze na: reniferach, wilkach, lisach arktycznych, wołowicach muskowych. Nie zawsze śmiertelne, ale mogą być, jeśli kleszcz przenosi chorobę. Masowa inwazja kleszczy = utrata zbyt dużej krwi.
Robaki
Taśmice u reniferów i robaki plastikowe (pewniej: okrągłe/nematodes) u wilków – przykłady pasożytów jelitowych. Zabierają witaminy i składniki odżywcze gospodarza. Renifery i wilki mogą długo żyć z nimi, zależnie od dostępu do pożywienia. Przy niedoborze jedzenia, dzielenie się składnikami z pasożytami może być śmiertelne.
Owady
Owady łatwo przetrwają w tundrze i mają wielu ofiar, zwłaszcza ssaki: renifery, wilki. Przykłady: komary, pewne gatunki much. Większość pasożytniczych owadów żywi się krwią, kąsając gospodarza.
Pasożytnictwo to naturalna, choć często niewidoczna część ekosystemu tundry – reguluje populacje i przepływ energii.