Czym są wiewiórki szare?
Termin „wiewiórka szara” dotyczy co najmniej czterech gatunków rodzaju Sciurus: wiewiórka szara wschodnia, zachodnia, arizonańska i meksykańska. W USA większość wiewiórek to gatunki szare (choć występują odmiany czarne i białe). Inne gatunki często mylone są z wiewiórkami szarymi.
Wiewiórki – rodzina Sciuridae
Rodzina Sciuridae to 278 gatunków na całym świecie. „Wiewiórka szara” to gatunki rodzaju Sciurus (wiewiórki drzewne). Wiewiórka lisowata (Sciurus niger) jest większa, rudością – bywa mylona. Brak dwuformowości płciowej (samce i samice wyglądają tak samo).
Wiewiórka szara wschodnia (Sciurus carolinensis)
Wschodnie USA, wprowadzona do Kanady, Włoch, Szkocji, Anglii, Irlandii. Białe brzuchy, ogon „obszarany” biel. Średnia wielkość (38–53 cm z ogonem). Komunikacja: głosy i machanie ogonem.
Wiewiórka szara zachodnia (Sciurus griseus)
Tylko zachodnie USA (Waszyngton, Oregon, Kalifornia, fragment Nevady). Srebrzystoszara, długie puszyste ogony, duże uszy bez pędzli. Większa od wschodniej (46–61 cm). Przy zagrożeniu: szczekają, machają ogonem, topcą nogami.
Wiewiórka arizonańska (Sciurus arizonensis)
Góry Arizony, zachodnia Nowa Meksyk, północny Meksyk. Ogon czarny na górze, brązowy/biały pod spodem, czarny obrys boczny. Średnio 53 cm. Ciche – szczekają tylko przy zagrożeniu.
Wiewiórka meksykańska (Sciurus aureogaster)
Gwatemala, wschodni i południowy Meksyk. Nazywana też wiewiórką rudobrzuchą (rudowaty brzuch). Czasem czarne odmiany. Długość 43–56 cm.