Piki wyglądają na chomiki lub duże gryzoны, w rzeczywistości są blisko spokrewnione z królikami i zającami. Istnieje ok. 20 gatunków pików, z wyjątkiem dwóch występujących w Europie i Azji. Te górskie ssaki nazywa się też "królikami skalnymi", "pisklącymi zającami" i "koniczkami".
Opis
Piki to małe ssaki o sylwetce chomika – zwarte ciała, krótkie nogi, zaokrąglone uszy. Ogon jest tak mały, że wydaje się nieistniejący. Mają gęstą sierść i ostre pazury do wspinania po skałach. Doskonałe wzrok i słuch, są bardzo głośne – ich weczenie ostrzega innych przed drapieżnikami. Dorosła pika waży ok. 140 g i mierzy 15–20 cm.
Siedlisko
Piki występują w zachodniej Ameryce Północnej, Azji i częściowo wschodniej Europie. Żyją w koloniach na kamienistych stokach w regionach górskich. Kopią nory w szczelinach skał i wokół głazów. Zawsze blisko roślinności – głównego źródła pokarmu.
Styl życia
Piki parzą się wczesną wiosną, samice rodzą 2–4 młode pod koniec wiosny i latem. Młodzie są odstawiane po ok. 4 tygodniach. Piki są dziennych – aktywne w dzień. Jako roślinożercy spędzają czas na poszukiwaniu traw, chwastów i liści krzewów. Zbierają je w sterty, które słońce suszy. Ponieważ piki nie śpią zimą, te sterty stają się głównym pokarmem w zimowe miesiące.
Drapieżniki
Piki są terytorialne i dają sygnały alarmowe. Głównym drapieżnikiem jest norka – dzięki małym rozmiarom znajduje piki w norach i między skałami. Inni drapieżniki: orły, jastrzęby, sowy i czasem lisy.
Czy piki są zagrożone?
Amerykańska pika może być w niebezpieczeństwie. Zmiany klimatyczne i ekspansja człowieka zmuszają piki do przesuwania kolonii coraz wyżej w Sierra Nevada i Rocky Mountains. Bez roślinności piki mogą wyginąć. U.S. Fish and Wildlife Service rozważa objęcie ich ochroną z Endangered Species Act – trwa przegląd sytuacji.