Szacunkowo od 30 000 do 70 000 znanych gatunków sprawia, że skorupiaki (Crustacea) stanowią ogromną grupę bezkręgowców i owadokształtnych. Głównie zamieszkują wody słone, ale występują też w wodach słodkich i rzadko na lądzie. Mimo pięciu odrębnych klas, prawie wszystkie współdzielą charakterystyczne cechy – wyjątki dotyczą лишь ułamka tej ogromnej populacji. Ich unikalne cechy doskonale widać, jadając hummera, kraba lub krewetkę.
Eksoszkielet
Wszystkie skorupiaki mają twardy, wapniany eksoszkielet chroniący układy wewnętrzne – w tym otwarty układ krwionośny (nie mają serca) i prymitywny, dwuczłonowy układ nerwowy z pojedynczym brzuchowym struną nerwową i gangliami. Ich eksoszkielety zawierają wapień, co dodatkowo je hartuje, dając im przewagę nad innymi owadokształtnymi.
Głowa
Oprócz dwóch złożonych oczu i dwóch par wąsów (wykrywających zmiany temperatury, wilgotności i lokalizujące pokarm), głowa skorupiaków posiada zazwyczaj dwie dodatkowe pary odrostów służących do jedzenia: maksil (funkcjonujących jak ręce – sięgające i przynoszące jedzenie do żuchw) i żuchw (chwycących i rozrywających pokarm).
Ciało
Jak inne owadokształtne, skorupiaki mają segmentowane ciała – liczba segmentów zależy od gatunku, większość posiada klatkę piersiową i brzuch. Characterystycznie, brzucha większości skorupiaków ozdabiają „pływaczki” – nogi służące do pływania.
Oddychanie
Większość posiada specjaliistyczne dzioby do pobierania tlenu z wody. Mniejsze gatunki (np. korkowce, kopenody) wymieniają gazy całą powierzchnią ciała.
Płeć i rozmnażanie
Większość to osobne samce i samice – wyjątkiem są hermofrodytyczne korkowce. Rozmnażanie: jaja przyłączone do pływaczek samic są nawadniane przez samców, których pierwsza para pływaczek przekazuje nasienie.
Dieta
Duże skorupiaki (hummery, kraby) polują na małe ryby i inne organizmy wodne. Małe (kopenody, drobne krewetki) filtrowują plankton za pomocą set (delikatnych wydłużeń tworzących miniaturowy prąd). Inne gatunki są padlinozercami – zbierają martwe rośliny i zwierzęta.