Ślimaki z dziobami (Prosobranchia) to duża rodzina wodnych ślimaków posiadających dzioby do oddychania, występujących na całym świecie. Zazwyczaj spotyka się je w jeziorach słodkowodnych – zależą od tlenu rozpuszczonego w wodzie, dlatego nie znoszą zanieczyszczeń. Żyją do 5 lat, a cały ich cykl życia przebiega w wodzie. Popularne w akwarium, łatwe w hodowli i opiece.
Płeć
Większość ślimaków z dziobami to hermofrodyty – posiadają narządy rozrodcze obu płci. Niektóre gatunki występują jako osobne samce i samice, jednak większość odkłada jaja w środowisku wodnym. Ślimak z klapką (tzw. trap door snail) jest albo samcem, albo samicą. Samica rodzi żywe młode.
Produkcja jaj
Hermofrodyty sami się zapłodniają. Samce i samice oddzielnopłciowe parują się ze sobą. Jaja powstają w obfitej, żelatynowej masie, przyklejającej się do skał, roślinności wodnej. Niektóre gatunki odkładają jaja na powierzchni wody lub w wilgotnym błocie.
Wygląd jaj
Świeże jaja to przeźroczysty żel z ciemnymi kropkami (embrionami) pojawiającymi się po kilku dniach. Niepłodne jaja pozostają przeźroczyste, potem bieleją i rozkładają się. Inkubacja trwa 3–6 tygodni w zależności od gatunku.
Młode ślimaki
Młodzież jest bezbronna i często zjadawana przez ryby. W miarę wzrostu rozwija twardą klapkę, którą zamyka wejście do muszli, chroniąc się przed drapieżnikami.
Zastosowanie w akwarium
Często hoduje się je w akwariach – jedzą resztki pokarmu ryb, zjadają glony na szkłach, stanowią ciekawy element obserwacji. Wady: płodne rozmnażanie i zjadawanie ikry ryb. Nowo kupione osobniki mogą przenosić choroby i pasożyty na ryby akwariowe.