Foka leopardowa – antarktyczny drapieżnik
Foka leopardowa (Hydrurga leptonyx) – gatunek rodzimy w Antarktyce. Nazwa od czarnych plam na szarej/czarnej sierści – jak u leoparda, tylko inny kolor. Mięsożerne drapieżniki: polują na pingwiny, ptaki, kalmary, ryby, skorupiaki, inne fokię.
Parzenie
Mało wiadomo o rozmnażaniu. Foki leopardowe wylądują w sezonie parzenia (październik–listopad). W tym czasie w małych grupach lub parach.
Poród
Ok. 9 miesięcy po sparaniu samica kopie dziurę w lodzie. Rodzi w niej jedno młode – szczeniaka (pup). Przed kopaniem nałapie i zje więcej pokarmu – nie je kilka dni po porodzie.
Młode foki
Samica opiekuje się szczeniakiem bez pomocy samca. Młode: gęsta, miękka sierść, jasnoszara, pasmo grzbietowe i plamy na brzuchu. Pływa od ok. 21. dnia życia. Dojowuje do ok. 1 miesiąca. Potem samodzielna – je kryl, zanim nauczy się polować jak dorosłe.
Dojrzałość
Samice dojrzewają płciowo 3–7 lat. Samce: 6–7 lat.
Dorosłe osobniki
Dorosłe foki leopardowe: do 340 kg, do 3 m długości. Żyją do 26 lat w naturze. Jedyny naturalny drapieżnik: orka. Potrafią zostać pod wodą do 15 min podczas polowania.