Tak, funkcjonuje kilka programów hodowli w niewoli dla diabła tasmańskiego (Sarcophilus harrisii), ponieważ gatunek ten jest krytycznie zagrożony. Programy te mają na celu zachowanie różnorodności genetycznej, zwiększenie liczebności i zmniejszenie ryzyka wyginiecia spowodowanego utratą siedlisk, chorobami (DFTD – zarazowe nowotwory twarzy) i wprowadzonymi drapieżnikami. Diabły tasmańskie są starannie monitorowane i zarządzane w warunkach niewoli, by zapewnić ich dobrostan i sukces hodowli.