Wstęp
Kozy nubińskie karlikowe (Nigerian Dwarf) to miniaturowe kozy hodowane dla mleka lub trzymane jako zwierzęta domowe. Dzieci mogą je wychowywać w projekcie 4-H. W 1981 r. American Goat Society (AGS) uznał rasę za mleczną, a w 2005 r. American Dairy Goat Association (ADGA) również.
Historia
W USA miniaturowe kozy służyły pierwotnie jako pokarm dla dużych kotów w zoo. Z czasem ludzie coraz chętniej chcieli je trzymać jako pupile. Nigerian Dwarf pochodzi z Afryki Zachodniej, gdzie zwano je West African Dwarfs (WAD). Gdy miniaturowe WAD trafiły do USA w XX w., nazywano je pigmejskimi. Z czasem hodowcy zauważyli, że termin „pigmejski” obejmuje różne typy. Rozróżniono Nigerian Dwarf – z małą, kątową budową – od pigmejskiej – z krótszymi nogami i cięższym ciałem.
Wygląd
Nigerian Dwarf są małe, ale proporcjonalne: głowa, kończyny, ciało. Średnia waga 34 kg (75 lbs). Dwa standardy wysokości: Nigerian Dwarf Goat Association – kózy (does) 43–53 cm (17–21 cale), kozły (bucks) 48–58 cm (19–23 cale). American Goat Society – kózy max 57 cm (22,5 cala), kozły max 60 cm (23,5 cala). Oryginalne afrykańskie były czarne, dzisiejsze: różne kolory/wzory – czarne, brązowe, białe, złote, trójkolorowe, pinto, dalmatyńskie plamy. Typowo: uszy stojące, futro krótkie do średniej długości.
Temperament
Nigerian Dwarf często łączą się z właścicielami. Przyjazne, zabawne, łagodne – dobre dla dzieci, seniorów, niepełnosprawnych. Współdzielą pastwiska spokojnie z bydłem, osiołami, lamami, koniami. Problem: głośność. Miejscowi hodowcy mogą nie czuć się komfortowo – kozy głośne, przeszkadzają sąsiadom.
Produkcja mleka
Często hoduje się je dla mleka. Zależnie od kózy – do 2 litrów (2 kwarty) lub więcej słodkiego mleka dziennie. W porównaniu do innych ras mlecznych – mleko Nigerian Dwarf wyżej białko i tłuszcz. Trudne dojenie z powodu małych ciemieni. Jeśli planujesz kupić na mleko – zbadaj wyciski i spróbuj doić.