Ludzie preferują komunikację werbalną, ale niewerbalna (gesty, język migowy) też powszechna. Zwierzęta też muszą komunikować się, by społeczeństwa funkcjonowały. Od ostrzeżeń po wezwania towarzyskie – dźwięki i sygnały niewerbalne to składniki komunikacji.
Nietoperze
Według Texas A&M: nietoperze najbardziej wokalne zwierzęta po ludziach. Śpiewają złożone piosenki, których ludzkie ucho nie słyszy. Np. nietoperz mexicański (Mexican Freetail) – ultradźwięk, tuż powyżej granicy ludzkiego słuchu. Używają 15–20 sylab w wezwaniach – określa odległość i kierunek. Każdy samiec ma własną piosenkę towarzyską.
Ryby elektryczne
Ryby elektryczne (wsumy, płaszczki) komunikują elektrokomunikacją (Davidson College). Elektryczność z organu elektrycznego rozsyłana wodą, odbierana przez inne ryby. Przenosi: intencje rozrodcze, agresję, gatunek, płeć, status społeczny. Rozładowanie organu elektrycznego (EOD) – wiele form: krótkie/długie fale, zanikające, piki na końcu, stałe. Częstotliwość, amplituda, czas trwania się zmieniają.
Koty
Poza mruczeniem, miaukaniem, syczeniem, pozycją ogona – koty używają komunikacji węchowej (olfactory) do innych zwierząt. Gruczoły pocowe na nosie, łapach, czole, podbródku, wargach, wąsach (AABP) – zostawiają zapach niewykrywalny dla ludzi. Teren: trącanie o ludzi, meble, zabawki. Uderzanie głową w innego kota = dominacja + zapach na podwładnym. „Sprysk” (spraying) – moczowanie poza kuwetą na meblach/rogach = ten teren mój. Sprysk gęstszy i bardziej oleisty niż mocz – mocniejszy przekaz (AAPB).