Węchowa (olfaktoryczna)
Według Young People's Trust for the Environment, zapach to jedna z najbardziej pierwotnych i podstawowych metod komunikacji zwierząt. Zwierzęta używają zapachu do oznaczania terytorium, przyciągania partnera, odstraszania drapieżników, a w przypadku psów domowych – do poznania innego psa. Niektóre zwierzęta, jak rekiny, mają wyjątkowo ostry węch, wykrywając krew w wodzie z kilkudziesięciu kilometrów.
Dotykowa (taktylna)
Stymulacja taktylna, gdy jedno zwierzę dotyka drugiego lub człowieka, jest zazwyczaj łatwa do zinterpretowania. Np. gdy jedna małpa cierpliwie wybiera pluski z futra innej, to forma nawiązywania więzi. W świecie domowym widzimy to, gdy kot tarzy się o nogę właściciela.
Głosowa (wokalna)
Zwierzęta są ekspertami w wydawaniu dźwięków – od psów szczekających, by pokazać dominację, po świnki morskie piszczące o głodzie. Niektóre mają wyspecjalizowane metody, których ludzie nie wykrywają sami, jak nietoperze i delfiny, które emitują wysokochęstotliwe drgania w powietrzu i wodzie, by ogłoszać terytorium lub do celów rozrodczych.
Wizualna
Zwierzęta próbujące komunikować się przez zmianę wyglądu są łatwe do zauważenia. Ich metamorfoza zazwyczaj ma na celu poinformowanie partnerów lub drapieżników o ich intencjach. Np. kobra rozciąga skórę na szyi, gdy jest gotowa zaatakować. Według Think Quest Library, paw samiec rozpycha pierze ogonowe i trząsa ogonem w pościgu za samicą.