Technika strzyżenia owiec Bowena opiera się na pracy Godfrey’ego Bowena. Bowen urodził się i dorastał w Nowej Zelandii, zyskał międzynarodową sławę szybkością i wydajnością strzyżenia. Jego technika dawała wełnę równą długości, bardziej wartościową niż nierówna od innych strzyżycieli. Wydajność i otwarta osobowość uczyniły go ambasadorem Nowej Zelandii i przemysłu owczego.
Technika Bowena
Według nzedge.com, Walter Godfrey Bowen urodził się 1922 w Hastings, Nowa Zelandia. Chciał być prawnikiem, ale wielka kryzys lat 30. przerzucił go na pracę fizyczną na farmach mlecznych i owczych.
Bowen był przeciętnym strzyżycielem w nastolateczku, ale po służbie wojskowej w II wojnie światowej jego talenty rozwinęły się w pełni. Obserwował metody innych i łączył je, tworząc szybsze sposoby strzyżenia rosnących stad. Zaangażował brata Ivana do testów: jeden nową metodę, drugi tradycyjną, pracując obok.
Dzięki eksperymentom wyewoluowała technika Bowena. Główna cecha: użycie ręki nie strzyżącej do naciągania skóry owcy. Pozwala to na długie przejścia maszyny, dające równe cięcia wełny. Równe długości zwiększają wartość.
Technika pozwoliła braciom strzyc duże stada w krótkim czasie. 6 stycznia 1953 Bowen ostrzyż 456 owiec w 9 godzin – rekord świata. Rok później zatrudniony w New Zealand Wool Board jako instruktor i ambasador.
W tej roli podróżował światem, w tym gościł w „The Tonight Show”, zapraszając Johnny’ego Carsona do strzyżenia.
Napisał kilka książek o rolnictwie NZ i strzyzeniu. Zmarł w 1994 r. w wieku 72 lat.