Zakaźne zapalenie macicy koni (Contagious Equine Metritis, CEM) – choroba przenoszona drogą płciową – kosztowała branżę konną miliony dolarów z powodu obniżonej płodności klaczy. Diagnostyka podejrzanych zwierząt pomogła ograniczyć rozprzestrzenianie się i skutecznie wyeliminowała chorobę w niektórych krajach.
Historia
CEM wykryto po raz pierwszy w Anglii w 1977 r., w USA w 1978 r. Choroba zazwyczaj przenosi się podczas pokrycia, ale może rozprzestrzeniać się też przy sztucznej inseminacji. Ze względu na szybkie rozprzestrzenianie, podejrzane konie kwarantannuje się.
Charakterystyka choroby
Ogiery rzadko wykazują objawy. Zainfekowane klacz zazwyczaj mają gęsty, mleczny wypływ z macicy 10–14 dni po pokryciu. Klacz mogą być też nosicielkami bez objawów. CEM rzadko trwale uszkadza klacz, ale utrudnia im zajście w ciążę.
Testy diagnostyczne
Według USDA dostępne są trzy metody: badania krwi, upowszechnianie bakteryjne (kultury) i pokrycia testowe. Kultury bakteryjne to najczęstsza metoda – badania krwi działają tylko u klaczy, które chorowały достаточно długo, by wyprodukować antyciała. Podejrzany ogier pokrywa klaczkę, którą następnie badaje się na CEM.