Adaptacje koni domestycznych

Equus caballus – domestykacja od 4000 r. p.n.e.

Populacje dzike (mustangi) pochodzą z zdzikowanych domowych. Dziś wiele ras – cechy wspólne i różnice.

Adaptacje nienaturalne (selekcja ludzka)

Różne wymiary. Shire Horse – wielkość, stawy/mięśnie przystosowane do masy. Shetland Pony – wyspy na północy Szkocji → gęsty, szorstki koc na ochronę. Rasy pod konkretne zadania: masywne – paka, chude (Arab) – szybkość/wytrzymałość.

Adaptacje naturalne (wspólne wszystkim)

  • Ogon – naturalna broń przeciwko owadom wokół pośladków (machanie).
  • Kopyta – na kamienistym twardym gruncie się ścierają → rosną ~6 mm/mc.
  • Serce – duże ciało + obciążenie = potężne serce. Średni koń: serce ~4 kg (9 lbs). Mniejsze/większe rasy – proporcjonalnie.

Adaptacje behawioralne

  • Wstawanie z leżenia = wysiłek (duże ciało, cienkie nogi) → sen głównie stojąc, rzadko leżą.
  • Stada z hierarchią dominancji. Samic dominujący = harem, ochrona. Silni samce przekażają geny.
  • Relacje społeczne: pielęgnowanie wzajemne (grooming) = wiązania.

Obrona przed drapieżnikami

  • Oczy z boków głowy → pole widzenia ~360°.
  • Węch – wykrywa niezwykłe zapachy, ostrzega.
  • Sen stojąc = mniejsza wrażliwość.
  • Stado = więcej oczu, siła w liczbie.