Adaptacje wieloryba blekitnego do przetrwania

Wieloryb błękitny (baleen whale) – największe zwierzę: do 33,5 m, 190 ton. Wszystkie oceany, zwłaszcza zimne wody: Północny Pacyfik, Północny Atlantyk, Antarktyda. Ogromny rozmiar i środowisko wodne wymusiły liczne adaptacje.

Adaptacje żerowe

Ogromne zapotrzebowanie: poszerzają gardło, pobierając do 190 litrów (50 galonów) wody. Odcedzają przez wielkie płyty (baleen) – woda wypływa, kryl (małe skorupiaki) zostaje. Zjada 3,6–5,4 t kryla dziennie.

Adaptacje oddechowe

Dwa dycha na szczycie głowy – długie nurkowanie. Dycha mają zawory zapobiegające wniknięciu wody. Ludzie wymieniają 17–20% powietrza w płucach, wieloryb 80–90%. Strumień wody i powietrza do 9 m wysokości.

Adaptacje słuchu i wzroku

Światło i dźwięk inaczej się rozchodzą w wodzie. Wieloryby: wysoce rozwinięty słuch (zamiast wzroku). Brak uszu zewnętrznych (hydrodynamika). Wewnętrzny system kości i zatok do detekcji dźwięku.

Adaptacje nurkowania i snu

Gdyby głęboko spali, by potonęli. Krótkie drzemki blisko powierzchni. Nurkowanie: spowolnione serce, krew kierowana do serca/płuć/mózgu, więcej krwinek czerwonych. Nurkowanie do 20 min.