Wstęp
Cychlidy afrykańskie: kolorowe, piękne, >2000 gatunków – jedna z najbardziej zróżnicowanych grup w akwarystyce. Kategoryzacja po jeziorach (biotopach). W tych jeziorach gatunki stały się specjalistami w twardych, alkalicznych wodach głębokich jezior.
Cychlidy Jeziora Malawi
Najbardziej kolorowe rybki słodkowodne. Pavony (peacock cichlids) – błyszczące, stosunkowo łagodne, wiele kolorów. Mbuna – cychlidy skalne, też w Malawi. 200+ gatunków haplochromis. Termin „rift lake” (jezioro pęklińowe) – Malawi leży wzdłuż głównej pęklińy na zachód od Tanzanii i Mozambiku. Woda alkaliczna, silnie zmineralizowana – hobbyści dodają sól mineralną cychlidową do wody akwariowej dla naturalniejszych warunków.
Cychlidy Jeziora Tanganyika
Północniej od Malawi, granica Tanzanii. Drugie najgłębsze jezioro świata. Stabilne pH, niesamowicie utleniona woda. Popularne cychlidy muszlowe (shell-dwellers). Większość gatunków mniejsza od malawijskich/wiktoriańskich. Jedno ujście jeziora → woda silnie zmineralizowana, lekko słonawa, dno piaskowe. W niewoli: podłoże piaskowe (nie kamienie – ryby przy jedzeniu mogą zatknąć się kamieniem).
Cychlidy Jeziora Wiktoria
Drugie co do wielkości jezioro słodkowodne świata. Lata 50.: wprowadzenie nilowego okonia (Łates niloticus) jako pożywienia dla Tanzanii, Ugandy, Kenii. Drapieżnik wyeliminował prawie połowę gatunków rdzennych. Nadal ~250 gatunków, prawie wszystkie uściskowe (mouthbrooders): Haplochromis, Lipochromis – najlepiej w małych grupach w akwariach (w przeciwieństwie do terytorialnych parowych gatunków). Tolerują niższe temperatury i większą zmienność pH/twardości karbonatowej niż inne cychlidy pęklińowe – w naturze i w niewoli.
Podsumowanie
Każde jezioro = unikalne warunki. Dopasowuj parametry wody, podłoże, towarzyszy do biotopu. Malawi = kamienie, wysokie pH, mbuna/pavony. Tanganyika = piasek, stabilne pH, muszlowce. Wiktoria = uściskowe, niższe temp, większa tolerancja pH, grupy.