Rybołówstwo małej skali to gospodarstwa domowe, których głównym zajęciem jest łowictwo, używające stosunkowo małych statków i często pasywnego sprzętu blisko brzegu.
Cechy:
Niskie nakłady kapitału: Prosty sprzęt, lokalnie budowane łódki, proste technologie.
Wielogatunkowy połów: Łowią różne gatunki w zależności od por roku i popytu lokalnego.
Metody rzemieślnicze: Tradycyjne: pulapy, sieci, linki, wędkarstwo.
Rynki lokalne: Połów głównie na lokalne społeczności, restauracje, targi.
Zróżnicowani rybacy: Mężczyźni, kobiety, rodziny – często z głęboką więzią z lokalnymi ekosystemami morskimi.
Skupienie na zrównoważoności: Mniejszy wpływ na środowisko, mogą wspierać ochronę zasobów i bioróżnorodności.
Wsparcie egzystencji: Zapewniają zarobek, bezpieczeństwo żywnościowe, redukcję ubóstwa w rozwijających się społecznościach przybrzeżnych.
Znaczenie kulturowe: Ukorzenione w kulturach i tradycjach lokalnych, budują tożsamość wspólnot.
Wyzwania: Konkurencja z dużymi przedsiębiorstwami komercyjnymi, nadwyżkowe eksploatacja, ograniczone zasoby, wrażliwość na zmiany środowiskowe i rynkowe.
Mimo wyzwań, rybołówstwo małej skali pozostaje kluczowe dla globalnych systemów żywnościowych, ekonomii i zrównoważonych praktyk rybackich.