1. Zasolenie: Woda oceaniczna jest znacznie bardziej słona niż słodka woda. Pstrąg rzeczny nie jest przystosowany do obsługi wysokiego poziomu soli. Ich ciała mają na celu regulację wewnętrznej bilansu wodnego w słodkiej wodzie, a ich nerki nie mogą skutecznie usunąć nadmiaru soli z krwioobiegu.
2. Ciśnienie osmotyczne: Wysokie stężenie soli w wodzie oceanicznej wyciąga wodę z ciała pstrąga przez osmozę. Może to prowadzić do odwodnienia i śmierci.
3. Predation: Ocean jest pełen większych, drapieżnych ryb, które postrzegałyby pstrąg rzeczny jako łatwy posiłek. Pstrąg rzeczny nie jest wyposażony w niezbędną obronę lub adaptacje, aby przetrwać w tym środowisku.
4. Brak odpowiedniego siedliska: Pstrąg rzeczny potrzebuje zimnej, czystej, bogatej w tlen wody z żwirowym dnem do tarła. Warunki te są rzadkie na otwartym oceanie.
5. Źródła żywności: Pstrągi rzeczne są przede wszystkim owadowcami, żywiąc się owadami i innymi małymi bezkręgowcami. Ocean ma inną sieć pokarmową, a pstrąg rzeczny miałby trudności z znalezieniem wystarczających źródeł żywności.
6. Konkurs: Ocean jest już domem dla różnorodnych gatunków ryb, które są wysoce przystosowane do środowiska. Pstrąg rzeczny będzie miał intensywną konkurencję o żywność i zasoby.
Podsumowując, pstrągi rzeczne są fizjologicznie, behawioralnie i ekologicznie przystosowane do środowisk słodkowodnych. Brakuje im adaptacji niezbędnych do przetrwania w trudniejszych i bardziej konkurencyjnych warunkach oceanu.